Псальма 18
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Проводиреві хора: Від раба Господнього Давида, котрий сьпівав слово піснї сієї до Господа, як Господь ізбавив його з рук ворогів його і з рук Саула. І сказав він: Люблю тебе, Господи, сило моя!
1Voor muziekbegeleiding. Van den Dienaar van Jahweh; van David, die tot Jahweh de woorden van dit lied heeft gericht, toen Jahweh hem had verlost uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul. En hij sprak: Ik heb U lief, o Jahweh, mijn kracht;
2Господь скеля моя, і ізбавленнє моє; мій Бог, моє прибіжище, на него вповати му. Він щит мій і ріг мого спасення, башта моя високая.
2Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen, Mijn schild, de hoorn van mijn heil, en mijn schutse.
3Покличу Господа, котрому належиться слава, і від ворогів моїх спасуся.
3Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
4Обгорнули мене муки смертні, злякали мене потоки погибелї.
4De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven der onderwereld sloegen over mij heen;
5Пута пекольні обняли мене, сїти смертні обхопили мене.
5De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
6В тїснотї моїй заквилив я до Господа, і благав Бога мого; він почув з храму свого голос мій, і благаннє моє дійшло до слуху його.
6Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En schreide om hulp tot mijn God. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
7Захиталась тодї і задрожала земля, тремтїли підвалини гір і хитались, бо запалав він гнївом.
7Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten der bergen; Want Hij was in woede ontstoken,
8Бухнув дим із нїздер його, і вогонь пожираючий посипався із уст його, углє паляще бурхало з него.
8Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
9Нахилив небеса, і спустився на землю, і стала чорна хмара під ногами його.
9Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten;
10І возсївши на херувима, прилетїв, і вознїсся на крилах вітряних.
10Hij besteeg den Cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
11Темряву зробив своїм покровом, наметом кругом себе — темряву вод, густі воздушні хмари.
11Hij sloeg de duisternis als een dek om Zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent;
12При сяєві блискавок його пересунулась перед ним густа його хмара, і посипались гряд і углє огнисте.
12En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken hagel en vurige kolen.
13І загремів Господь на небесах, і Всевишнїй підняв свій голос — гряд і углє паляще.
13En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
14Пустив стріли свої, і розігнав їх, і метнув блискавками, і заколотив їх.
14Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde zijn bliksems, en joeg ze uiteen.
15І зявились зливні потоки, і підвалини сьвіта розкрились від грізного голосу твого, Господи, від лютування гнїва твого.
15Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot: Door uw dreigen, o Jahweh, Door het snuivend gebries van uw neus.
16Він простер руку з високостї, і, вхопивши, витяг мене з поводї великої.
16Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
17Він вирятував мене від сильного ворога мого і від ненависників моїх, були бо вони дужші від мене.
17Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
18Вони запопали мене в день нещастя мого, та Господь був підпорою моєю.
18Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
19Випровадив мене на простір, і визволив, бо вподобав мене.
19Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
20Віддав менї Господь по правдї моїй, по чистотї рук моїх нагородив мене.
20Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
21Бо державсь я на дорозї Господнїй, і не відступив, як безбожний, від Бога мого.
21Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
22Бо всї заповідї його були передо мною, і від приказів його я не відхилився.
22Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
23Я був правий перед ним, і стеріг ся робити кому кривду.
23Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard;
24І Господь віддав менї по правдї моїй, по чистотї рук моїх перед очима його.
24Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid van handen in zijn ogen.
25Для милосердного ти являєшся милосердним; для чоловіка звершеного — звершеним.
25Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen;
26Для чистого являєшся чистим, а від лукавого — ти одвертаєшся.
26Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig.
27Ти бо спасаєш народ бідолашний, і принизуєш очі гордих.
27Ja, Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken;
28Бо ти запалюєш сьвітильника мого; Господь, Бог мій, просьвітить темряву мою.
28Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
29Бо з тобою піду на роту, з Богом моїм проберуся через мури.
29Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
30Дороги Божі праві; слова Господнї чисті; він щит для всїх уповаючих на него.
30God! Volmaakt zijn zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
31Бо хто Бог, кромі Господа, і хто скеля, як тілько Бог наш.
31Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
32Бог, що підперезує мене силою, і рівняє для мене дорогу.
32God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
33Робить мої ноги, як в ланї, і ставить мене на висотах моїх.
33Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
34Навчає руки мої до бою, і напинати зелїзного лука.
34Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
35Ти дав менї щит спасення твого, і правиця твоя піддержувала мене, і милість твоя зробила мене великим.
35Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw rechterhand heeft mij gestut, uw goedheid maakte mij groot.
36Ти дав простір стопам моїм, і ноги мої не спотикнулись.
36Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
37Погнався я за ворогами, і здогонив їх, і не вернувся, доки не знищив їх.
37Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen;
38Розбив їх, і не змогли встати; полягли під ногами моїми.
38Ik heb ze verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
39І ти підперезав мене силою до бою, кинув під ноги мої тих, що проти мене встали.
39Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
40І ти віддав менї хребти ворогів моїх, і тих, що ненавидять мене, я знищу.
40Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien, Mijn haters heb ik verdelgd.
41Підняли вони зойк, — та не було кому рятувати їх, — до Господа, а він не вислухав їх.
41Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
42І я розбиваю їх як порох перед вітром; як сьміттє з улицї, викинув їх.
42Ik vermaal ze als stof voor de wind, En vertrap ze als slijk op de straten.
43Ти спас мене від бунту людей, ти поставив мене головою над народами, менї служить народ, котрого не знав я перше.
43Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren, En mij aan het hoofd van de naties gesteld:
44Почувши тілько, вже стали послушними менї; сини чужоземні піддались менї, піддобруючись.
44Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar, Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
45Сини чужоземні злякались, і тремтїли в замках своїх.
45Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
46Господь жиє, і благословенна будь моя скеля, і нехай буде прославлений Бог мого спасення!
46Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God van mijn heil!
47Бог, що дав менї помститись, і покорив менї народи,
47Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
48Що спас мене від ворогів моїх; ба й піднїс мене над ними, що встали проти мене; від чоловіка розбишаки збавив мене.
48Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd!
49За се, Господи, воздам хвалу тобі між народами, і сьпівати му псальми імени твоєму.
49Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw Naam verheerlijken onder de volken!
50Ти бо дав велику підмогу і спасеннє цареві, і надїлив милостю помазаньця свого Давида і рід його по віки.
50Machtige hulp verleent Hij zijn Koning, En genade aan zijn Gezalfde: Aan David en zijn geslacht voor altijd!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.