詩篇 137
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1我們曾在 巴比倫 的河邊坐下， 一追想 錫安 就哭了。
1Aan Babels stromen zaten wij schreiend Bij de gedachte aan Sion;
2我們把琴掛在那裏的柳樹上；
2En aan de wilgen, die daar stonden, Hingen wij onze harpen op.
3因為在那裏，擄掠我們的要我們唱歌， 搶奪我們的 要我們 作樂， 說 ： 給我們唱一首 錫安 歌吧！
3Ja, daar durfden onze rovers Ons nog liederen vragen; En onze beulen: “Zingt ons vrolijke wijsjes Uit de zangen van Sion!”
4我們怎能在外邦唱耶和華的歌呢？
4Ach, hoe zouden wij Jahweh’s liederen zingen Op vreemde bodem!
5耶路撒冷 啊，我若忘記你， 情願我的右手忘記 技巧 ！
5Jerusalem, zo ik u zou vergeten, Ik vergat mijn rechterhand nog eer;
6我若不記念你， 若不看 耶路撒冷 過於我所最喜樂的， 情願我的舌頭貼於上膛！
6Mijn tong mag aan mijn gehemelte kleven, Zo ik u niet gedenk: Zo ik niet meer van Jerusalem houd, Dan van het toppunt van vreugde.
7耶路撒冷 遭難 的日子， 以東 人說：拆毀！拆毀！ 直拆到根基！ 耶和華啊，求你記念這仇！
7Jahweh, reken de zonen van Edom De dag van Jerusalem toe; Die riepen: Smijt ze neer, smijt ze neer; Neer met haar op de grond!
8將要被滅的 巴比倫 城啊， 報復你像你待我們的，那人便為有福！
8En gij, dochter van Babel, moordenares: Heil hem, die u vergeldt wat gij ons hebt gedaan;
9拿你的嬰孩摔在磐石上的， 那人便為有福！
9Heil hem, die uw kinderen grijpt, En tegen de rots te pletter slaat!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.