Псальма
Chapter 50
Kulish and Puluj Bible (…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Псальма 50

Kulish and Puluj Bible (1905)
Clementine Vulgate, 1598
1Асафова псальма. Всемогущий Бог, Господь, прорік і кликнув на землю від сходу сонця до його заходу.
1In finem. Psalmus David,
2Із Сиона звершеної красоти засияв Бог.
2cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.
3Бог наш прийде, і не буде мовчати; перед ним огонь пожираючий, кругом него сильна буря.
3[Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
4Кличе він небо і землю на суд народу свого:
4Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.
5Зберіть менї праведних моїх, що над жертвою приняли завіт мій.
5Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.
6І небеса звіщають справедливість його; Бог бо сам суддя,
6Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.
7Слухай, народе мій, я буду говорити; Ізраїлю, я буду сьвідчити проти тебе! Я Бог, твій Бог!
7Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.
8Не за жертви твої буду тебе докоряти, нї за жертви всепалення; вони все передо мною.
8Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.
9Не прийму телят із дому твого, козлів із отар твоїх.
9Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor.
10Бо моя вся зьвірина в дібровах, зьвірє на тисяч горах.
10Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.
11Знаю я усе птаство в горах, та й дичина по полях — моя.
11Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.
12Коли б я зголоднїв, нїчого б казати тобі; бо моя вселенна й достатки її.
12Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.
13Хиба ж їм я мясо биків, і пю кров козлячу?
13Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.
14Жертвуй Богу хвалу, і віддай Всевишньому обіти твої!
14Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.
15І клич мене в день тїсноти; я визволю тебе, і ти прославиш мене.
15Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.
16До грішника ж говорить Бог: Чого ти говориш про устави мої, і носиш в устах твоїх завіт мій?
16Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.
17Ти ж зненавидїв докір, і кинув слова мої позад себе.
17Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.
18Бачив ти злодїя, то й радо приставав до його, і з перелюбниками ти накладав;
18Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis.
19Губам твоїм дав ти волю до злого, а язиком твоїм ковав зраду.
19Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.
20Ти сидїв там і виговорював проти брата твого, ти кидав безчесть на сина матері твоєї.
20Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.
21Таке ти творив і я мовчав; ти думав, я рівня тобі. Я покараю тебе, і перед очі твої поставлю гріхи твої.
21Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos.]
22Зрозумійте ж се, ви, що забули Бога, ато зловлю вас, і нїхто не спасе вас.
no verse 22 in this text
23Хто жертвує хвалу, прославляє мене, і хто справляє дорогу, тому дам побачити спасеннє Боже.
no verse 23 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.