Psalmen 77
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Diodati Bibbia 1885
1Voor muziekbegeleiding; voor Jedoetoen. Een psalm van Asaf. Luide roep ik tot Jahweh; Luide tot God, opdat Hij mij hore!
1LA mia voce s'indirizza a Dio, ed io grido; La mia voce s'indirizza a Dio, acciocchè egli mi porga l'orecchio.
2Overdag zoek ik in mijn benauwdheid den Heer, ‘s Nachts strekken mijn handen zich uit, onvermoeid.
2Nel giorno della mia distretta, io ho cercato il Signore; Le mie mani sono state sparse qua e là di notte, E non hanno avuta posa alcuna; L'anima mia ha rifiutato d'essere consolata.
3Mijn ziel weigert troost: denk ik aan God, ik moet kreunen; Peins ik na, mijn geest is verslagen.
3Io mi ricordo di Dio, e romoreggio; Io mi lamento, e il mio spirito è angosciato. (Sela.)
4Ik kan mijn ogen niet sluiten, En van onrust niet spreken.
4Tu hai ritenuti gli occhi miei in continue vegghie; Io son tutto attonito, e non posso parlare.
5Ik denk aan de oude dagen terug, En herinner me weer de vroegere jaren;
5Io ripenso a' giorni antichi, Agli anni da lungo tempo passati.
6Ik lig er ‘s nachts over te peinzen, Te klagen, en in mijn gedachten te tobben.
6Io mi ricordo come già io sonava; Io medito nel mio cuore di notte, E lo spirito mio va investigando.
7Zou de Heer dan voor altijd verstoten, En nooit genadig meer zijn;
7Il Signore mi rigetterà egli in perpetuo? E non mi gradirà egli giammai più?
8Zou zijn liefde voorgoed zijn verdwenen, Zijn belofte verbroken, die Hij deed van geslacht tot geslacht;
8È la sua benignità venuta meno per sempre mai? È la sua parola mancata per ogni età?
9Zou God zijn vergeten, Zich te ontfermen, Of in zijn toorn zijn hart hebben gesloten?
9Iddio ha egli dimenticato di aver pietà? Ha egli serrate per ira le sue compassioni? (Sela.)
10Maar ik sprak: Neen, dìt werp ik ver van mij af, Dat de hand van den Allerhoogste veranderd zou zijn!
10Io ho adunque detto: Se io son fiacco, Egli è perchè la destra dell'Altissimo è mutata.
11Ik dacht dus aan uw daden, o Jahweh, Dacht terug aan uw vroegere wonderen;
11Io mi rammemoro le opere del Signore; Perciocchè io mi riduco a memoria le tue maraviglie antiche;
12Peinsde over al uw werken, Overwoog, wat door U is verricht.
12E medito tutti i tuoi fatti, E ragiono delle tue operazioni.
13Ja, uw weg was heilig, o God; Welke God was ontzaglijk als Jahweh!
13O Dio, le tue vie si veggono nel Santuario; Chi è dio grande, come Iddio?
14Gij waart de God, die wonderen wrochtte, En uw macht aan de heidenen toonde!
14Tu sei l'Iddio che fai maraviglie; Tu hai fatta conoscere la tua forza fra i popoli.
15Gij hebt door uw arm uw volk verlost, De zonen van Jakob en Josef!
15Tu hai, col tuo braccio, riscosso il tuo popolo; I figliuoli di Giacobbe e di Giuseppe. (Sela.)
16De wateren zagen U, o God, De wateren zagen U en beefden, Zelfs de zeeën begonnen te rillen;
16Le acque ti videro, o Dio; Le acque ti videro, e furono spaventate; Gli abissi eziandio tremarono.
17De wolken goten stromen neer, Het zwerk daverde en dreunde, Langs alle kant vlogen uw schichten rond.
17Le nubi versarono diluvi d'acque; I cieli tuonarono; I tuoi strali eziandio andarono attorno.
18Uw donder kraakte en rolde, Uw bliksems verlichtten de wereld, De aarde rilde en beefde!
18Il suon de' tuoi tuoni fu per lo giro del cielo ; I folgori alluminarono il mondo; La terra fu smossa, e tremò.
19Uw weg liep midden door de zee, Uw pad door onstuimige wateren; Toch bleven uw sporen onzichtbaar!
19La tua via fu per mezzo il mare, E il tuo sentiero per mezzo le grandi acque; E le tue pedate non furono riconosciute.
20Zo hebt Gij uw volk als schapen geleid, Door de hand van Moses en Aäron!
20Tu conducesti il tuo popolo, come una greggia, Per man di Mosè e d'Aaronne.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.