ایّوب 13
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1«اینک چشم من همه این چیزها رادیده، و گوش من آنها را شنیده وفهمیده است.
1От же все це вбачало око моє, чуло ухо моє й затямило собі.
2چنانکه شما میدانید من هم میدانم. و من کمتر از شما نیستم.
2Скілько ви знаєте, знаю й я, бо я не пущий за вас.
3لیکن میخواهم با قادر مطلق سخن گویم. و آرزو دارم که با خدا محاجه نمایم.
3Та я до Вседержителя рад би говорити, я з Богом бажав би розправляти.
4اما شما دروغها جعل میکنید، و جمیع شما طبیبان باطل هستید.
4Ви ж тілько льжу куєте; всї ви лїкарі безварті.
5کاش که شما به کلی ساکت میشدید که این برای شما حکمت میبود.
5О, коли б ви мовчали! се була б ваша мудрість.
6پس حجت مرابشنوید. و دعوی لبهایم را گوش گیرید.
6Слухайте ж мого осуду, й розважте відповідь із уст моїх:
7آیابرای خدا به بیانصافی سخن خواهید راند؟ و به جهت او با فریب تکلم خواهید نمود؟
7Чи справдї належало вам задля Бога неправду сплїтати, й задля його льжу говорити?
8آیا برای او طرف داری خواهید نمود؟ و به جهت خدادعوی خواهید کرد؟
8Чи належало вам притворювятись перед ним і за Бога так змагатись?
9آیا نیکو است که او شما راتفتیش نماید؟ یا چنانکه انسان را مسخره مینمایند او را مسخره میسازید.
9А на добре ж воно вийде, коли він схоче вас вивідувати? Чи й його ви так само ошукаєте, як оманють чоловіка?
10البته شما را توبیخ خواهد کرد. اگر در خفا طرف داری نمایید.
10Грізно скарає він вас, хоч ви потайно й притворюєтесь.
11آیا جلال او شما را هراسان نخواهد ساخت؟ و هیبت او بر شما مستولی نخواهد شد؟
11Чи вже ж велич його не страхає вас, і страх перед ним не нападає на вас?
12ذکرهای شما، مثل های غبار است. وحصارهای شما، حصارهای گل است.
12Упомини ваші, як попіль, покрепи ваші — покрепи глиняні.
13«از من ساکت شوید و من سخن خواهم گفت. و هرچه خواهد، بر من واقع شود.
13Замовчіте передо мною, а я буду говорити, хоч би й що менї сталось.
14چراگوشت خود را با دندانم بگیرم و جان خود را دردستم بنهم؟
14Чого ж би менї торгати тїло моє зубами моїми, й до життя мого простягати руку мою?
15اگرچه مرا بکشد، برای او انتظارخواهم کشید. لیکن راه خود را به حضور او ثابت خواهم ساخت.
15Ось, він убиває мене, та я не перестану надїятись; я бажаю лиш оборонити поступки мої перед лицем його.
16این نیز برای من نجات خواهدشد. زیرا ریاکار به حضور او حاضر نمی شود.
16А се вже буде оправданнєм менї, бо ж підлестник чей же не явиться перед лицем у його!
17بشنوید! سخنان مرا بشنوید. و دعوی من به گوشهای شما برسد.
17Вислухайте ж уважно слово моє й ясуваннє моє ушами вашими:
18اینک الان دعوی خود رامرتب ساختم. و میدانم که عادل شمرده خواهم شد.
18Ось, я завів суд над справою: знаю, що вийду виправданим.
19کیست که بامن مخاصمه کند؟ پس خاموش شده جان را تسلیم خواهم کرد.
19Хто зможе стати проти мене? Бо я борзо вмовкну й віддам дух.
20فقطدو چیز به من مکن. آنگاه خود را از حضور توپنهان نخواهم ساخت.
20Тілько двох речей не чини (Боже) зо мною, а тодї я не ховати мусь від обличчя у тебе:
21دست خود را از من دورکن. و هیبت تو مرا هراسان نسازد.
21Одверни від мене руку твою, й страх перед тобою нехай не потрясає мене.
22آنگاه بخوان و من جواب خواهم داد، یا اینکه من بگویم و مراجواب بده.
22Тодї зви, а буду відповідати, або я говорити му, а ти відказуй менї.
23خطایا و گناهانم چقدر است؟ تقصیر و گناه مرا به من بشناسان.
23Скілько ж у мене сказ і гріхів? Покажи менї проступок мій і гріх мій!
24چرا روی خود را از من میپوشانی؟ و مرا دشمن خودمی شماری؟
24За що ти скриваєш лице (ласку) твоє, й за ворога маєш мене собі?
25آیا برگی را که از باد رانده شده است میگریزانی؟ و کاه خشک را تعاقب میکنی؟
25Хочеш хиба стерти зірваний листочок, і за сухою соломинкою гнатись?
26زیرا که چیزهای تلخ را به ضد من مینویسی، و گناهان جوانیام را نصیب من میسازی.
26Пишеш бо засуд гіркий на мене й дописуєш менї гріхи з молодостї моєї;
27و پایهای مرا در کنده میگذاری، وجمیع راههایم را نشان میکنی و گرد کف پاهایم خط میکشی؛
27Ноги мої в кайдани куєш, і всї стежки мої назираєш, і ходиш слїдом ніг моїх.
28و حال آنکه مثل چیز گندیده فاسد، و مثل جامه بید خورده هستم.
28Я ж, мов глина, розпадаюсь, як одежа, що її міль переїла.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.