ایّوب
Chapter 36
Old Persian Version (ترج…
vs Kulish and Puluj B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1و الیهو باز‌گفت:
1І провадив Еліуй річ дальше й говорив:
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
2Зажди ще трохи; я покажу тобі, що маю ще дещо про Бога сказати.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
3Почну розслїди мої здалека й стану в оборонї справедливостї Творця мого.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
4Льжи бо певно нема в слові мойму; явлюсь тобі в повнотї знання мого.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
5Знай, Бог могучий, однакже не гордить сильним, що кріпкий серцем.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
6Але він і не піддержує безбожників і дає придавленим, що їм належить.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
7Не одвертає очей він од людей правих, і на все саджає їх поруч із царями на престолї й приводить до поваги.
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
8Як же инші в кайданах і звязані повороззєм нужди —
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
9Він їх дїла їм покаже й гріхи їх превеликі;
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
10Та відтулює їм ухо, щоб розуміли, й велить завернутись од їх ледачих учинків.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
11І, як послухають та стануть йому служити, то й провожати муть днї свої в щастї, і лїта свої в радощах;
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
12Як же не послухають, — згинуть од (Божого) стрілу й визівнуть духа в слїпотї своїй.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
13Лукаві же — вони зрушують серцем своїм гнїв (Божий); вони й не кличуть до його, коли закує їх в кайдани;
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
14Тим і мруть вони в молодощах, а життє їх із блудниками.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
15Бідного ж він рятує з біди його, і в тїснотї відтулює ухо його.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
16Викликав би й тебе він з тїсноти на місце просторе, де нема притиску, й на столї твойму страва повна була б товщі.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
17Да в тебе повно розсудів безбожних, а суд і присуд — укупі.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
18О, нехай не вдарить тебе гнїв Божий карою! І найбільший викуп не спас би тебе.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
19Чи ж дасть бо він яку цїну твому багацтву? Нї, — анї золотові, анї нїякому скарбові.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
20О, не бажай тієї ночі, коли й народи з своїх місць зникають!
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
21Остерегайсь, не нахиляйсь до безбожностї, яку ти волїєш, нїж тихо страдати.
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
22Глянь, Бог у силї величен, і де такий, як він, законодавець?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
23Хто йому вкаже дорогу його; хто скаже: Ти чиниш несправедливість?
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
24Памятай на те, щоб його дїла хвалити, що їх люде видять.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
25Всї бо люде можуть їх бачити; чоловік може їх і надалеки постерігати.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
26Ось, Бог великий й годї нам його поняти; лїт його нам не злїчити.
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
27Краплями збірає він води, а вони силою виливаються дощем;
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
28Ринуть вони із хмар, і густо лиються на людей.
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
29А хто може зміркувати, як за далеко облаки сягають, або тріск у шатрі його?
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
30А ось, він обливає його сьвітлом своїм і покриває дно моря.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
31Звідси судить він народи, звідси дає багату поживу.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
32В жменях держить блискавицю й приказує їй, кого вдарити.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
33Грім дає знати про неї, та й скот відчуває, що дїєсь.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.