Ijob 36
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
1І провадив Еліуй річ дальше й говорив:
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
2Зажди ще трохи; я покажу тобі, що маю ще дещо про Бога сказати.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
3Почну розслїди мої здалека й стану в оборонї справедливостї Творця мого.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
4Льжи бо певно нема в слові мойму; явлюсь тобі в повнотї знання мого.
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
5Знай, Бог могучий, однакже не гордить сильним, що кріпкий серцем.
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
6Але він і не піддержує безбожників і дає придавленим, що їм належить.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
7Не одвертає очей він од людей правих, і на все саджає їх поруч із царями на престолї й приводить до поваги.
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
8Як же инші в кайданах і звязані повороззєм нужди —
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
9Він їх дїла їм покаже й гріхи їх превеликі;
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
10Та відтулює їм ухо, щоб розуміли, й велить завернутись од їх ледачих учинків.
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
11І, як послухають та стануть йому служити, то й провожати муть днї свої в щастї, і лїта свої в радощах;
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
12Як же не послухають, — згинуть од (Божого) стрілу й визівнуть духа в слїпотї своїй.
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
13Лукаві же — вони зрушують серцем своїм гнїв (Божий); вони й не кличуть до його, коли закує їх в кайдани;
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
14Тим і мруть вони в молодощах, а життє їх із блудниками.
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
15Бідного ж він рятує з біди його, і в тїснотї відтулює ухо його.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
16Викликав би й тебе він з тїсноти на місце просторе, де нема притиску, й на столї твойму страва повна була б товщі.
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
17Да в тебе повно розсудів безбожних, а суд і присуд — укупі.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
18О, нехай не вдарить тебе гнїв Божий карою! І найбільший викуп не спас би тебе.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
19Чи ж дасть бо він яку цїну твому багацтву? Нї, — анї золотові, анї нїякому скарбові.
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
20О, не бажай тієї ночі, коли й народи з своїх місць зникають!
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
21Остерегайсь, не нахиляйсь до безбожностї, яку ти волїєш, нїж тихо страдати.
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
22Глянь, Бог у силї величен, і де такий, як він, законодавець?
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
23Хто йому вкаже дорогу його; хто скаже: Ти чиниш несправедливість?
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
24Памятай на те, щоб його дїла хвалити, що їх люде видять.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
25Всї бо люде можуть їх бачити; чоловік може їх і надалеки постерігати.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
26Ось, Бог великий й годї нам його поняти; лїт його нам не злїчити.
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
27Краплями збірає він води, а вони силою виливаються дощем;
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
28Ринуть вони із хмар, і густо лиються на людей.
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
29А хто може зміркувати, як за далеко облаки сягають, або тріск у шатрі його?
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
30А ось, він обливає його сьвітлом своїм і покриває дно моря.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
31Звідси судить він народи, звідси дає багату поживу.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
32В жменях держить блискавицю й приказує їй, кого вдарити.
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
33Грім дає знати про неї, та й скот відчуває, що дїєсь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.