Ijob 9
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ijob respondis kaj diris:
1І відповів Йов і сказав:
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
2Правда! я знаю, що так; але як оправдаєсь чоловік перед Богом?
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
3А хоч би схотїв стати з ним на прю, то з тисячі й на одно не зʼумів би одказати.
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
4Він серцем премудрий і великий силою; хто проти його вставав та й бував зʼупокоєн?
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
5Він переносить гори й не пізнають їх; він перевертає їх в гнїву свойму;
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
6Він рушає землю з її місця, і стовпи її колихаються;
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
7Скаже сонцеві, — і не зійде, й на звізди печать покладає.
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
8Він самий напинає небеса й ходить по валах морських.
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
9Він і Ведмедя саздав, Орийон і Плеяди, й зорі скриті на полуднї;
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
10Творить великі дива, недовідні, безлїчні.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
11Ось, він перейде попри мене, й не побачу його; промайне, й не замічу його.
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
12Візьме, та хто заборонить йому? Хто скаже йому: що се ти робиш?
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
13Коли Бог не одверне гнїву свого, впадуть перед ним володарі горді;
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
14Як же менї відказувати йому та прибірати слова проти його?
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
15Хоч би я й прав був, озиватись не буду, а вмоляти му суддю мого.
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
16Як би я покликнув, а він відповів менї, то я не поняв би віри, що мій голос вислухав той,
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
17Що в хуртовинї мене поражає, й без вини мої рани намножує,
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
18Та не дає менї спокійно й відотхнути, а без міри годує мене горем.
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
19Коли питати про силу, то він один могучий; коли же про суд, та хто зведе мене з ним?
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
20Буду я оправдуватись, то самі мої уста обвинуватять мене; як я безвинний, то він вину в менї знайде.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
21Так! я не винен; байдуже менї жити; нїзащо менї життє.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
22Все одно; тим то й сказав я, що він (як схоче) губить безвинного й беззаконного.
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
23Як того вбиває одразу бичем, то з муки невинних сміється.
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
24Земля оддана в руки безбожникам; він слїпить очі суддям її. А коли не він, то хто ж инший?
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
25Днї мої хутші од гонця, — мчаться, не бачивши долї;
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
26Мчаться, мов човни легкі, мов орел, що кидаєсь на здобич.
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
27Як я скажу собі: забуду жалощі мої, виясню мій хмурий вид, підбодрю моє серце,
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
28То знов муки мої лякають мене, знаю бо, що не признаєш мене безвинним;
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
29А скоро я винуватий, так чого надармо й силкуватись?
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
30Хоч би я й снїгом обмивсь і найчистїйше очистив руки мої,
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
31То й тодї ти трутиш мене в багно, та й одежа моя буде мною гидитись.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
32Він бо не людина, як я, щоб я міг одповідати йому й йти вкупі з ним на суд!
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
33І проміж нас нїякий посередник не стане, щоб положив руку на нас обох.
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
34Нехай же відверне він від мене бича свого, й страх його нехай не лякає мене, —
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
35А тодї я говорити му й не збоюсь його, бо я сам собою не такий.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.