Ijob 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1І відказав Елифаз із Теману й промовив:
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
2Хиба ж стане мудрий відповідати своїм пустим знаннєм і сповняти нутро своє вітром палючим,
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
3Виправдувати себе словами марними й бесїдою, що не має нїякої сили?
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
4Ти ж і ввесь страх відкинув і за малу маєш собі річ, говорити до Бога!
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
5Се ж безбожність твоя настроїла так уста твої й ти вибрав язик лукавих!
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
6Тебе усуджують власні уста твої, а не я, і твій язик говорить проти тебе.
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
7Хиба ти первим родивсь чоловіком і перше, нїж гори, сотворений?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
8Хиба в Бога ти в радї бував і (його) премудрість собі присвоїв?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
9Що знаєш ти, чого б і ми не знали? Що розумієш ти, чого б і ми не розуміли?
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
10Е й проміж нами сїдоголові й старцї, що перейшли віком і батька твого.
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
11Хиба ж се мала річ, щоб Бог тебе потїшив? чи й сього ти не знаєш?
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
12Куди пориває тебе серце твоє, й куди так гордо спозираєш?
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
13Чому ти справив проти Бога дух твій і устами твоїми такі слова верзеш?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
14Що таке чоловік, щоб йому бути чистим, і хиба праведен той, хто вродився від жінки?
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
15Глянь, він і сьвятим своїм не доймає віри, й самі небеса перед ним ще нечисті:
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
16Тимпаче ж нечиста й гидка людина, що, наче воду, пє беззаконність.
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
17Я буду говорити тобі, тільки слухай мене; я роскажу тобі те, що видав,
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
18Що чували мудрі й не затаїли чуваного від батьків своїх;
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
19В їх одних у руках була ще вся земля, і нї один чужинець ще не вештавсь між ними:
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
20Поки ледачий живе, поти він і мучить себе, та й число лїт (його муки) закрите перед гнобительом;
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
21Шум страху в його в ушах, і під час спокою йде на його вбийник.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
22Не сподївається він із темряви спастися, а всюди меч перед собою бачить.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
23Блукаєсь усюди за куском хлїба; знає, що вже йому наготовлений, вже й під рукою в його день чорний.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
24Страшить його нужда, й тїснота подолїває його, наче царя перед боєм, —
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
25За те, що простягав проти Бога він руку, й що вставав навпроти Вседержителя,
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
26Виступав проти його з гордою шиєю, поза грубими щитами своїми;
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
27За те, що вкрив лице собі салом своїм, а боки свої обложив жиром.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
28І оселиться він у містах розвалених, в господах, де вже нїхто не живе, що призначені на розвалини.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
29Не забагатїє він, і не вцїлїє майно його, й не розшириться по землї добуток його.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
30Мороку він не втече; галуззє його полумє спалить, а його самого подихом уст своїх захопить.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
31Оманений нехай не довіряє марнотї, бо марна буде й заплата йому.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
32Перед часом прийде конець йому, й віттє його не буде зеленїти.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
33Мов виноградина та, поскидає він недоспілу ягоду свою, й, як маслина, поронить цьвіт свій.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
34Оттак опустїє дом безбожника, й огонь пожере шатри підкупства,
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
35(в думцї) Почав він зло, а зродив льжу, та й нутро (серце) його наготовує зраду.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.