Ijob 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1А Елифас Теманац одговори и рече:
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
2Хоће ли мудар човек казивати празне мисли и пунити трбух ветром источним,
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
3Препирући се говором који не помаже и речима које нису ни на шта?
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
4А ти уништаваш страх Божји и укидаш молитве к Богу.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
5Јер безакоње твоје показују уста твоја, ако и јеси изабрао језик лукав.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
6Осуђују те уста твоја, а не ја; и усне твоје сведоче на те.
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
7Јеси ли се ти први човек родио? Или си пре хумова саздан?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
8Јеси ли тајну Божију чуо и покупио у себе мудрост?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
9Шта ти знаш што ми не бисмо знали? Шта ти разумеш што не би било у нас?
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
10И седих и старих људи има међу нама, старијих од оца твог.
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
11Мале ли су ти утехе Божије? Или имаш шта сакривено у себи?
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
12Што те је занело срце твоје? И што севају очи твоје,
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
13Те обраћаш против Бога дух свој и пушташ из уста својих такве речи?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
14Шта је човек, да би био чист, и рођени од жене, да би био прав?
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
15Гле, не верује свецима својим, и небеса нису чиста пред очима Његовим;
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
16А камоли гадни и смрдљиви човек, који пије неправду као воду?
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
17Ја ћу ти казати, послушај ме, и приповедићу ти шта сам видео,
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
18Шта мудраци казаше и не затајише, шта примише од отаца својих,
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
19Којима самим дана би земља, и туђин не прође кроз њу.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
20Безбожник се мучи свега века свог, и насилнику је мало година остављено.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
21Страх му зуји у ушима, у мирно доба напада пустошник на њ.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
22Не верује да ће се вратити из таме, одсвуда привиђа мач.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
23Тумара за хлебом говорећи: Где је? Зна да је за њ спремљен дан тамни.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
24Туга и невоља страше га, и наваљују на њ као цар готов на бој.
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
25Јер је замахнуо на Бога руком својом, и Свемогућем се опро.
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
26Трчи исправљена врата на њ с многим високим штитовима својим.
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
27Јер је покрио лице своје претилином, и наваљао сало на бокове своје.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
28И седео је у градовима раскопаним и у кућама пустим, обраћеним у гомилу камења.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
29Неће се обратити нити ће остати благо његово, и неће се раширити по земљи добро његово.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
30Неће изаћи из мрака, огранке његове осушиће пламен, однеће га дух уста његових.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
31Нека се не узда у таштину преварени, јер ће му таштина бити плата.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
32Пре свог времена свршиће се, и грана његова неће зеленети.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
33Откинуће се као с лозе незрео грозд његов и пупци ће се његови као с маслине побацати.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
34Јер ће опустети збор лицемерски, и огањ ће спалити шаторе оних који примају поклоне.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
35Зачињу невољу и рађају муку, и трбух њихов саставља превару.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.