Giobbe 15
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ED Elifaz Temanita rispose e disse:
1А Елифас Теманац одговори и рече:
2Deve un uomo savio pronunziare opinioni vane, Ed empiersi il ventre di vento orientale?
2Хоће ли мудар човек казивати празне мисли и пунити трбух ветром источним,
3Ed argomentar con parole inutili, E con ragionamenti onde non può trarre alcun vantaggio?
3Препирући се говором који не помаже и речима које нису ни на шта?
4Sì certo, tu annulli il timor di Dio , Ed impedisci l'orazione che deve farsi davanti a lui.
4А ти уништаваш страх Божји и укидаш молитве к Богу.
5Perciocchè la tua bocca dimostra la tua iniquità, Poichè tu hai scelto il parlar de' frodolenti.
5Јер безакоње твоје показују уста твоја, ако и јеси изабрао језик лукав.
6La tua bocca ti condanna, e non io; E le tue labbra testificano contro a te.
6Осуђују те уста твоја, а не ја; и усне твоје сведоче на те.
7Sei tu il primiero uomo che sia nato nel mondo? O sei tu stato formato avanti i colli?
7Јеси ли се ти први човек родио? Или си пре хумова саздан?
8Hai tu udito il segreto di Dio, E ne hai tu sottratta a te la sapienza?
8Јеси ли тајну Божију чуо и покупио у себе мудрост?
9Che sai tu, che noi non sappiamo? Che intendi tu, che non sia appo noi?
9Шта ти знаш што ми не бисмо знали? Шта ти разумеш што не би било у нас?
10Fra noi vi è eziandio alcun canuto, alcun molto vecchio, Più attempato che tuo padre.
10И седих и старих људи има међу нама, старијих од оца твог.
11Son le consolazioni di Dio troppo poca cosa per te? Hai tu alcuna cosa riposta appo te?
11Мале ли су ти утехе Божије? Или имаш шта сакривено у себи?
12Perchè ti trasporta il cuor tuo? E perchè ammiccano gli occhi tuoi,
12Што те је занело срце твоје? И што севају очи твоје,
13Che tu rivolga il tuo soffio, E proferisca della tua bocca parole contro a Dio?
13Те обраћаш против Бога дух свој и пушташ из уста својих такве речи?
14Che cosa è l'uomo, ch'egli sia puro? E che cosa è chi è nato di donna, ch'egli sia giusto?
14Шта је човек, да би био чист, и рођени од жене, да би био прав?
15Ecco, egli non si fida ne' suoi santi, Ed i cieli non son puri nel suo cospetto;
15Гле, не верује свецима својим, и небеса нису чиста пред очима Његовим;
16Quanto più abbominevole e puzzolente È l'uomo, che beve l'iniquità come acqua?
16А камоли гадни и смрдљиви човек, који пије неправду као воду?
17Io ti dichiarerò, ascoltami pure, E ti racconterò ciò che io ho veduto;
17Ја ћу ти казати, послушај ме, и приповедићу ти шта сам видео,
18Il che i savi hanno narrato, E non l'hanno celato, avendolo ricevuto da' padri loro;
18Шта мудраци казаше и не затајише, шта примише од отаца својих,
19A' quali soli la terra fu data, E per mezzo i cui paesi non passò mai straniero.
19Којима самим дана би земља, и туђин не прође кроз њу.
20L'empio è tormentato tutti i giorni della sua vita; Ed al violento è riposto un piccol numero d'anni.
20Безбожник се мучи свега века свог, и насилнику је мало година остављено.
21Egli ha negli orecchi un romor di spaventi; In tempo di pace il guastatore gli sopraggiunge.
21Страх му зуји у ушима, у мирно доба напада пустошник на њ.
22Egli non si fida punto di potere uscir delle tenebre; Egli sta sempre in guato, aspettando la spada.
22Не верује да ће се вратити из таме, одсвуда привиђа мач.
23Egli va tapinando per cercar dove sia del pane; Egli sa che ha in mano tutto presto il giorno delle tenebre.
23Тумара за хлебом говорећи: Где је? Зна да је за њ спремљен дан тамни.
24Angoscia e tribolazione lo spaventano; Lo sopraffanno come un re apparecchiato alla battaglia.
24Туга и невоља страше га, и наваљују на њ као цар готов на бој.
25Perciocchè egli ha distesa la sua mano contro a Dio, E si è rinforzato contro all'Onnipotente;
25Јер је замахнуо на Бога руком својом, и Свемогућем се опро.
26E gli è corso col collo fermo , Co' suoi spessi e rilevati scudi;
26Трчи исправљена врата на њ с многим високим штитовима својим.
27Perciocchè egli ha coperto il suo viso di grasso, Ed ha fatte delle pieghe sopra i suoi fianchi;
27Јер је покрио лице своје претилином, и наваљао сало на бокове своје.
28Ed è abitato in città desolate, in case disabitate, Ch'erano preste ad esser ridotte in monti di ruine.
28И седео је у градовима раскопаним и у кућама пустим, обраћеним у гомилу камења.
29Egli non arricchirà, e le sue facoltà non saranno stabili, E il suo colmo non si spanderà nella terra.
29Неће се обратити нити ће остати благо његово, и неће се раширити по земљи добро његово.
30Egli non si dipartirà giammai dalle tenebre, La fiamma seccherà i suoi rampolli, Ed egli sarà portato via dal soffio della bocca di Dio.
30Неће изаћи из мрака, огранке његове осушиће пламен, однеће га дух уста његових.
31Non confidisi già nella vanità, dalla quale è sedotto; Perciocchè egli muterà stato, e sarà ridotto al niente.
31Нека се не узда у таштину преварени, јер ће му таштина бити плата.
32Questo mutamento si compierà fuor del suo tempo, E i suoi rami non verdeggeranno.
32Пре свог времена свршиће се, и грана његова неће зеленети.
33Il suo agresto sarà rapito come quel d'una vigna, E le sue gemme saranno sbattute come quelle di un ulivo.
33Откинуће се као с лозе незрео грозд његов и пупци ће се његови као с маслине побацати.
34Perciocchè la raunanza de' profani sarà deserta, E il fuoco divorerà i tabernacoli di quelli che prendon presenti;
34Јер ће опустети збор лицемерски, и огањ ће спалити шаторе оних који примају поклоне.
35I quali concepiscono perversità, e partoriscono iniquità, E il cui ventre macchina fraude.
35Зачињу невољу и рађају муку, и трбух њихов саставља превару.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.