Giobbe 34
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ED Elihu proseguì a parlare, e disse:
1Још говори Елијуј и рече:
2Voi savi, udite i miei ragionamenti; E voi intendenti, porgetemi l'orecchio.
2Чујте, мудри, беседу моју, и разумни послушајте ме.
3Perciocchè l'orecchio esamina i ragionamenti, Come il palato assapora ciò che si deve mangiare.
3Јер ухо познаје беседу као што грло куша јело.
4Proponiamoci la dirittura, Giudichiamo fra noi che cosa sia bene.
4Разаберимо шта је право, извидимо међу собом шта је добро.
5Conciossiachè Giobbe abbia detto: Io son giusto; Iddio mi ha tolta la mia ragione.
5Јер Јов рече: Праведан сам, а Бог одбаци моју правду.
6Mentirei io intorno alla mia ragione? La saetta, con la quale son ferito, è dolorosissima, Senza che vi sia misfatto in me .
6Хоћу ли лагати за своју правду? Стрела је моја смртна, а без кривице.
7Quale è l'uomo simile a Giobbe, Che beve lo scherno come acqua?
7Који је човек као Јов да као воду пије подсмех?
8E che cammina in compagnia con gli operatori d'iniquità, E va con gli uomini empi?
8И да се дружи с онима који чине безакоње, и да ходи с безбожним људима?
9Perciocchè egli ha detto: L'uomo non fa niun profitto Di rendersi grato a Dio.
9Јер рече: Не помаже човеку да угађа Богу.
10Perciò, uomini di senno, ascoltatemi; Tolga Iddio che vi sia empietà in Dio, O perversità nell'Onnipotente.
10Зато, људи разумни, послушајте ме; далеко је од Бога злоћа и неправда од Свемогућег.
11Perciocchè egli rende all'uomo secondo l'opera sua, E fa trovare a ciascuno secondo la sua via.
11Јер по делу плаћа човеку и даје сваком да нађе према путу свом.
12Sì veramente Iddio non opera empiamente, E l'Onnipotente non perverte la ragione.
12Доиста Бог не ради зло и Свемогући не изврће правде.
13Chi gli ha commesso il governo della terra? E chi gli ha imposta la cura del mondo tutto intiero?
13Ко Му је предао земљу? И ко је уредио васиљену?
14Se egli ponesse mente all'uomo, Egli ritrarrebbe a sè il suo alito, ed il suo soffio;
14Кад би на себе окренуо срце своје, узео би к себи дух свој и дисање своје;
15Ogni carne insieme trapasserebbe, E l'uomo ritornerebbe nella polvere.
15Изгинуло би свако тело, и човек би се вратио у прах.
16Se pur tu hai del senno, ascolta questo; Porgi l'orecchio alla voce de' miei ragionamenti.
16Ако си, дакле, разуман, чуј ово; слушај глас речи мојих.
17Di vero, colui che odia la dirittura signoreggerebbe egli? E condannerai tu colui che è sommamente giusto?
17Може ли владати онај који мрзи на правду? Хоћеш ли осудити оног који је најправеднији?
18Direbbesi egli ad un re: Scellerato? E a' principi: Empio?
18Каже ли се цару: Ниткове! И кнезовима: Безбожници?
19Quanto meno a colui che non ha riguardo alla qualità de' principi, Ed appo cui non è riconosciuto il possente, Per essere antiposto al povero, Perchè essi tutti sono opera delle sue mani?
19А камо ли Ономе који не гледа кнезовима ко су, нити у Њега вреди више богати од сиромаха, јер су сви дело руку Његових.
20Essi muoiono in un momento, E di mezza notte tutto un popolo è conquassato, e perisce; E il potente è tolto via senza opera di mani.
20Умиру за час, и у по ноћи усколеба се народ и пропадне, и однесе се јаки без руке људске.
21Perciocchè gli occhi suoi son sopra le vie dell'uomo, Ed egli vede tutti i passi di esso.
21Јер су очи Његове обраћене на путеве човечије и види све кораке његове.
22Non vi è oscurità, nè ombra di morte alcuna, Ove si possan nascondere gli operatori d'iniquità.
22Нема мрака ни сена смртнога где би се сакрили који чине безакоње.
23Perciocchè Iddio non ha più riguardo all'uomo, Quando esso è per venire in giudicio davanti a lui.
23Јер никоме не одгађа кад дође да се суди с Богом.
24Egli fiacca i possenti incomprensibilmente, E ne costituisce altri in luogo loro.
24Сатире јаке недокучиво, и поставља друге на њихово место.
25Perciò, conoscendo egli le opere loro, Nel girar d'una notte son fiaccati,
25Јер зна дела њихова, и док обрати ноћ, сатру се.
26Egli li sbatte come empi, In luogo di molti spettatori;
26Као безбожне разбија их на видику.
27Perciocchè si son rivolti indietro da lui, E non hanno considerate tutte le sue vie;
27Јер одступише од Њега и не гледаше ни на које путеве Његове;
28Facendo pervenire infino a lui il grido del povero, E facendogli udire lo strido degli afflitti.
28Те дође до Њега вика сиромахова, и чу вику невољних.
29Se egli rimanda in pace, chi condannerà? E se nasconde la sua faccia, chi lo riguarderà? O sia una nazione intiera , o un uomo solo ;
29Кад Он умири, ко ће узнемирити? И кад Он сакрије лице, ко ће Га видети? И то бива и народу и човеку.
30Acciocchè l'uomo profano non regni più E che il popolo non sia più tenuto ne' lacci.
30Да не би царовао лицемер, да не би било замке народу.
31Certo ei ti si conveniva indirizzarti a Dio, dicendo: Io ho portato la pena ; io non peccherò più.
31Заиста, треба казати Богу: Подносио сам, нећу више грешити.
32Se vi è alcuna cosa , oltre a ciò che io veggo, mostramelo; Se io ho operato perversamente, io non continuerò più.
32А шта не видим, Ти ме научи; ако сам чинио неправду, нећу више.
33Vorresti tu, ch'egli ti facesse la retribuzione di ciò ch' è proceduto da te? Sei tu che rifiuti ed eleggi, non già io; Di' pure ciò che tu sai.
33Еда ли ће по теби плаћати, јер теби није по вољи, јер ти бираш а не Он? Ако знаш шта, говори.
34Gli uomini di senno diranno meco, E l'uomo savio mi acconsentirà,
34Људи ће разумни са мном казати, и мудар ће човек пристати,
35Che Giobbe non parla con conoscimento, E che le sue parole non sono con intendimento.
35Да Јов не говори разумно, и да речи његове нису мудре.
36O padre mio, sia pur Giobbe provato infino all'ultimo, Per cagione delle sue repliche, simili a quelle degli uomini iniqui.
36Оче мој, нека се Јов искуша до краја, што одговара као зли људи.
37Perciocchè altrimenti egli aggiungerà misfatto al suo peccato, Si batterà a palme fra noi, E moltiplicherà le parole sue contro a Dio.
37Јер домеће на грех свој безакоње, пљеска рукама међу нама, и много говори на Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.