Giobbe 34
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ED Elihu proseguì a parlare, e disse:
1Elihu parolis plue, kaj diris:
2Voi savi, udite i miei ragionamenti; E voi intendenti, porgetemi l'orecchio.
2Aŭskultu, saĝuloj, miajn vortojn; Kaj vi, kompetentuloj, atentu min.
3Perciocchè l'orecchio esamina i ragionamenti, Come il palato assapora ciò che si deve mangiare.
3Ĉar la orelo esploras la parolon, Kiel la palato gustumas la manĝaĵon.
4Proponiamoci la dirittura, Giudichiamo fra noi che cosa sia bene.
4Decidon ni elektu al ni; Ni esploru inter ni, kio estas bona.
5Conciossiachè Giobbe abbia detto: Io son giusto; Iddio mi ha tolta la mia ragione.
5Ĉar Ijob diris: Mi estas prava, Sed Dio forigis mian rajton;
6Mentirei io intorno alla mia ragione? La saetta, con la quale son ferito, è dolorosissima, Senza che vi sia misfatto in me .
6En mia juĝa afero mi estas refutata; Turmentas min mia sago, kvankam mi estas senkulpa.
7Quale è l'uomo simile a Giobbe, Che beve lo scherno come acqua?
7Kiu homo estas simila al Ijob, Kiu trinkas mokojn kiel akvon?
8E che cammina in compagnia con gli operatori d'iniquità, E va con gli uomini empi?
8Kaj li estas preta aliĝi al malbonaguloj Kaj iri kun malpiuloj;
9Perciocchè egli ha detto: L'uomo non fa niun profitto Di rendersi grato a Dio.
9Ĉar li diras: Homo ne havas utilon, Se li serĉas favoron de Dio.
10Perciò, uomini di senno, ascoltatemi; Tolga Iddio che vi sia empietà in Dio, O perversità nell'Onnipotente.
10Tial aŭskultu min, ho saĝaj homoj: Dio estas malproksima de malbonagoj, Kaj la Plejpotenculo estas malproksima de maljusteco;
11Perciocchè egli rende all'uomo secondo l'opera sua, E fa trovare a ciascuno secondo la sua via.
11Sed Li repagas al homo laŭ liaj agoj, Kaj laŭ la vojo de ĉiu Li renkontas lin.
12Sì veramente Iddio non opera empiamente, E l'Onnipotente non perverte la ragione.
12Vere, Dio ne malbonagas, Kaj la Plejpotenculo ne kurbigas la veron.
13Chi gli ha commesso il governo della terra? E chi gli ha imposta la cura del mondo tutto intiero?
13Kiu komisiis al Li la teron? Kaj kiu starigis Lin super la tuta mondo?
14Se egli ponesse mente all'uomo, Egli ritrarrebbe a sè il suo alito, ed il suo soffio;
14Se Li pensus nur pri Si, Se Li prenus al Si Sian spiriton kaj spiron,
15Ogni carne insieme trapasserebbe, E l'uomo ritornerebbe nella polvere.
15Tiam pereus absolute ĉiu karno, Kaj homo refariĝus polvo.
16Se pur tu hai del senno, ascolta questo; Porgi l'orecchio alla voce de' miei ragionamenti.
16Se vi havas prudenton, aŭskultu ĉi tion; Atentu la voĉon de miaj paroloj.
17Di vero, colui che odia la dirittura signoreggerebbe egli? E condannerai tu colui che è sommamente giusto?
17Ĉu povas regi malamanto de justeco? Ĉu vi povas akuzi la Plejjustulon?
18Direbbesi egli ad un re: Scellerato? E a' principi: Empio?
18Ĉu oni povas diris al reĝo: Sentaŭgulo; Aŭ al altranguloj: Malpiulo?
19Quanto meno a colui che non ha riguardo alla qualità de' principi, Ed appo cui non è riconosciuto il possente, Per essere antiposto al povero, Perchè essi tutti sono opera delle sue mani?
19Sed Li ne atentas la vizaĝon de princoj, Kaj ne preferas riĉulon antaŭ malriĉulo; Ĉar ĉiuj estas faritaĵo de Liaj manoj.
20Essi muoiono in un momento, E di mezza notte tutto un popolo è conquassato, e perisce; E il potente è tolto via senza opera di mani.
20Momente ili mortas, noktomeze ili tumultiĝas kaj malaperas; Ne de homa mano estas forigataj la potenculoj.
21Perciocchè gli occhi suoi son sopra le vie dell'uomo, Ed egli vede tutti i passi di esso.
21Ĉar Liaj okuloj estas super la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn paŝojn Li vidas.
22Non vi è oscurità, nè ombra di morte alcuna, Ove si possan nascondere gli operatori d'iniquità.
22Ne ekzistas mallumo nek ombrego, Kie povus sin kaŝi malbonaguloj.
23Perciocchè Iddio non ha più riguardo all'uomo, Quando esso è per venire in giudicio davanti a lui.
23Li ne bezonas multe klopodi kun homo, Ke li iru al Dio por juĝo.
24Egli fiacca i possenti incomprensibilmente, E ne costituisce altri in luogo loro.
24Li pereigas la fortulojn sennombre Kaj starigas sur ilia loko aliajn;
25Perciò, conoscendo egli le opere loro, Nel girar d'una notte son fiaccati,
25Ĉar Li scias iliajn farojn; Li renversas ilin en la nokto, kaj ili frakasiĝas.
26Egli li sbatte come empi, In luogo di molti spettatori;
26Kiel malpiulojn Li frapas ilin sur loko, kie ĉiuj vidas;
27Perciocchè si son rivolti indietro da lui, E non hanno considerate tutte le sue vie;
27Pro tio, ke ili forturniĝis de Li Kaj ne penis kompreni ĉiujn Liajn vojojn,
28Facendo pervenire infino a lui il grido del povero, E facendogli udire lo strido degli afflitti.
28Sed venigis al Li la kriadon de malriĉulo, Kaj Li aŭdis la kriadon de mizeruloj.
29Se egli rimanda in pace, chi condannerà? E se nasconde la sua faccia, chi lo riguarderà? O sia una nazione intiera , o un uomo solo ;
29Se Li kvietigas, tiam kiu povas ribeligi? Se Li kaŝas Sian vizaĝon, tiam kiu povas Lin vidi? Tiel estas egale kun nacio kaj kun aparta homo,
30Acciocchè l'uomo profano non regni più E che il popolo non sia più tenuto ne' lacci.
30Por ke ne regu homo hipokrita, El la pekigantoj de popolo.
31Certo ei ti si conveniva indirizzarti a Dio, dicendo: Io ho portato la pena ; io non peccherò più.
31Al Dio oni devas diri: Mi fieriĝis, mi ne plu faros malbonon;
32Se vi è alcuna cosa , oltre a ciò che io veggo, mostramelo; Se io ho operato perversamente, io non continuerò più.
32Kion mi ne vidas, pri tio instruu min; Se mi faris maljustaĵon, mi ne plu faros.
33Vorresti tu, ch'egli ti facesse la retribuzione di ciò ch' è proceduto da te? Sei tu che rifiuti ed eleggi, non già io; Di' pure ciò che tu sai.
33Ĉu konforme al via opinio Li devas repagi? Al vi ja ne plaĉis. Vi elektu, ne mi; Kaj kion vi scias, tion diru.
34Gli uomini di senno diranno meco, E l'uomo savio mi acconsentirà,
34Saĝaj homoj diros al mi, Kaj prudenta homo, kiu min aŭskultas:
35Che Giobbe non parla con conoscimento, E che le sue parole non sono con intendimento.
35Ijob parolas malsaĝe, Kaj liaj vortoj estas malprudentaj.
36O padre mio, sia pur Giobbe provato infino all'ultimo, Per cagione delle sue repliche, simili a quelle degli uomini iniqui.
36Ho, se Ijob estus elprovita ĝis la fino, Pro tio, ke li aliĝas al homoj pekaj;
37Perciocchè altrimenti egli aggiungerà misfatto al suo peccato, Si batterà a palme fra noi, E moltiplicherà le parole sue contro a Dio.
37Ĉar al sia peko li aldonas blasfemon; Inter ni li mokas, kaj multe parolas kontraŭ Dio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.