Giobbe 12
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1E GIOBBE rispose, e disse:
1Kaj Ijob respondis kaj diris:
2Sì, veramente voi siete tutt 'un popolo, E la sapienza morrà con voi.
2Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la saĝo.
3Anch'io ho senno come voi; Io non sono da men di voi; Ed appo cui non sono cotali cose?
3Mi ankaŭ havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?
4Io son quell'uomo ch'è schernito dal suo amico; Ma un tale invoca Iddio, ed egli gli risponderà; L'uomo giusto ed intiero è schernito.
4Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata; Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;
5Colui che sta per isdrucciolare col piè, E , per estimazione di chi è felice, un tizzone sprezzato.
5Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj, Pretigita por migrantoj.
6I tabernacoli de' ladroni prosperano, E v'è ogni sicurtà per quelli che dispettano Iddio, Nelle cui mani egli fa cadere ciò che desiderano .
6Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.
7E in vero, domandane pur le bestie, ed esse tu l 'insegneranno; E gli uccelli del cielo, ed essi te lo dichiareranno;
7Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;
8Ovvero, ragiona ne con la terra, ed essa te l 'insegnerà; I pesci del mare eziandio te lo racconteranno.
8Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.
9Fra tutte queste creature , Quale è quella che non sappia che la mano del Signore fa questo?
9Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,
10Nella cui mano è l'anima d'ogni uomo vivente, E lo spirito d'ogni carne umana.
10De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta Kaj la spirito de ĉiu homa karno?
11L'orecchio non prova egli le parole, Come il palato assapora le vivande?
11La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.
12Ne' vecchi è la sapienza, E nella grande età è la prudenza.
12La maljunuloj posedas saĝon, Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.
13Appo lui è la sapienza e la forza; A lui appartiene il consiglio e l'intelligenza.
13Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto; Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.
14Ecco, se egli ruina, la cosa non può esser riedificata; Se serra alcuno, non gli può essere aperto.
14Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas; Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.
15Ecco, se egli rattiene le acque, elle si seccano; E se le lascia scorrere, rivoltano la terra sottosopra.
15Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas; Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.
16Appo lui è forza e ragione; A lui appartiene chi erra, e chi fa errare.
16Ĉe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.
17Egli ne mena i consiglieri spogliati, E fa impazzare i giudici.
17Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.
18Egli scioglie il legame dei re, E stringe la cinghia sopra i lor propri lombi.
18La ligilojn de reĝoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.
19Egli ne mena i rettori spogliati, E sovverte i possenti.
19Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.
20Egli toglie la favella agli eloquenti, E leva il senno a' vecchi.
20Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.
21Egli spande lo sprezzo sopra i nobili, E rallenta la cintura de' possenti.
21Li verŝas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.
22Egli rivela le cose profonde, traendole fuor delle tenebre; E mette fuori alla luce l'ombra della morte.
22Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.
23Egli accresce le nazioni, ed altesì le distrugge; Egli sparge le genti, ed altresì le riduce insieme.
23Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.
24Egli toglie il senno a' capi de' popoli della terra, E li fa andar vagando per luoghi deserti, ove non ha via alcuna.
24Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;
25Vanno a tentone per le tenebre, senza luce alcuna: Ed egli li fa andare errando come un uomo ebbro.
25Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.