Giobbe 15
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ED Elifaz Temanita rispose e disse:
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2Deve un uomo savio pronunziare opinioni vane, Ed empiersi il ventre di vento orientale?
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
3Ed argomentar con parole inutili, E con ragionamenti onde non può trarre alcun vantaggio?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
4Sì certo, tu annulli il timor di Dio , Ed impedisci l'orazione che deve farsi davanti a lui.
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
5Perciocchè la tua bocca dimostra la tua iniquità, Poichè tu hai scelto il parlar de' frodolenti.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
6La tua bocca ti condanna, e non io; E le tue labbra testificano contro a te.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
7Sei tu il primiero uomo che sia nato nel mondo? O sei tu stato formato avanti i colli?
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
8Hai tu udito il segreto di Dio, E ne hai tu sottratta a te la sapienza?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
9Che sai tu, che noi non sappiamo? Che intendi tu, che non sia appo noi?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
10Fra noi vi è eziandio alcun canuto, alcun molto vecchio, Più attempato che tuo padre.
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
11Son le consolazioni di Dio troppo poca cosa per te? Hai tu alcuna cosa riposta appo te?
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
12Perchè ti trasporta il cuor tuo? E perchè ammiccano gli occhi tuoi,
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
13Che tu rivolga il tuo soffio, E proferisca della tua bocca parole contro a Dio?
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
14Che cosa è l'uomo, ch'egli sia puro? E che cosa è chi è nato di donna, ch'egli sia giusto?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
15Ecco, egli non si fida ne' suoi santi, Ed i cieli non son puri nel suo cospetto;
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
16Quanto più abbominevole e puzzolente È l'uomo, che beve l'iniquità come acqua?
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
17Io ti dichiarerò, ascoltami pure, E ti racconterò ciò che io ho veduto;
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
18Il che i savi hanno narrato, E non l'hanno celato, avendolo ricevuto da' padri loro;
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
19A' quali soli la terra fu data, E per mezzo i cui paesi non passò mai straniero.
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
20L'empio è tormentato tutti i giorni della sua vita; Ed al violento è riposto un piccol numero d'anni.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
21Egli ha negli orecchi un romor di spaventi; In tempo di pace il guastatore gli sopraggiunge.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
22Egli non si fida punto di potere uscir delle tenebre; Egli sta sempre in guato, aspettando la spada.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
23Egli va tapinando per cercar dove sia del pane; Egli sa che ha in mano tutto presto il giorno delle tenebre.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
24Angoscia e tribolazione lo spaventano; Lo sopraffanno come un re apparecchiato alla battaglia.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
25Perciocchè egli ha distesa la sua mano contro a Dio, E si è rinforzato contro all'Onnipotente;
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
26E gli è corso col collo fermo , Co' suoi spessi e rilevati scudi;
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
27Perciocchè egli ha coperto il suo viso di grasso, Ed ha fatte delle pieghe sopra i suoi fianchi;
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
28Ed è abitato in città desolate, in case disabitate, Ch'erano preste ad esser ridotte in monti di ruine.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
29Egli non arricchirà, e le sue facoltà non saranno stabili, E il suo colmo non si spanderà nella terra.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
30Egli non si dipartirà giammai dalle tenebre, La fiamma seccherà i suoi rampolli, Ed egli sarà portato via dal soffio della bocca di Dio.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
31Non confidisi già nella vanità, dalla quale è sedotto; Perciocchè egli muterà stato, e sarà ridotto al niente.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
32Questo mutamento si compierà fuor del suo tempo, E i suoi rami non verdeggeranno.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
33Il suo agresto sarà rapito come quel d'una vigna, E le sue gemme saranno sbattute come quelle di un ulivo.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
34Perciocchè la raunanza de' profani sarà deserta, E il fuoco divorerà i tabernacoli di quelli che prendon presenti;
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
35I quali concepiscono perversità, e partoriscono iniquità, E il cui ventre macchina fraude.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.