Job 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Elifaz van Teman nam het woord en sprak:
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2Antwoordt een wijze met bluf, En blaast hij zich op met oostenwind;
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
3Verdedigt hij zich met beuzelpraat En met holle frasen?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
4Gij breekt zowaar de godsvrucht af, En verstoort de overpeinzing voor het aanschijn van God.
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
5Daar uw schuldig geweten uw mond onderricht, En gij de taal van bedriegers kiest,
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
6Is het uw eigen mond, die u vonnist: niet ik, Zijn het uw eigen lippen, die tegen u getuigen.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
7Zijt gij als eerste der mensen geboren, Nog vóór de heuvelen ter wereld gebracht;
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
8Luistert ge toe in de raad van God, En hebt ge beslag op de Wijsheid gelegd?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
9Wat weet gij, wat wij niet weten, Wat begrijpt gij, wat wij niet verstaan?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
10Ook onder ons zijn bejaarden en grijsaards, Ouder van dagen nog dan uw vader!
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
11Zijn soms voor ú de vertroostingen Gods te gering, Het woord, met zachtheid tot u gesproken?
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
12Hoe sleept uw hartstocht u mee, En hoe rollen uw ogen:
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
13Dat ge uw wrevel tegen God durft keren, En zulke woorden aan uw mond laat ontglippen!
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
14Wat is een mens, dat hij rein zou zijn, Rechtschapen, die uit een vrouw is geboren?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
15Zie, zelfs op zijn Heiligen kan Hij niet bouwen, En de hemel is niet rein in zijn oog;
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
16Hoeveel minder de mens, afschuwelijk, bedorven, Die de ongerechtigheid als water drinkt!
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
17Ik zal het u tonen, luister naar mij; Wat ik gezien heb, u gaan vertellen.
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
18Het is hetzelfde, wat de wijzen verkonden, En wat hun vaderen hun niet hadden verborgen,
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
19Aan wie alleen het land was geschonken, En bij wie nog geen vreemde was binnengedrongen
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
20De goddeloze verkeert heel zijn leven in angst, De tyran al de jaren, die voor hem zijn bedongen;
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
21Schrikgeluiden treffen zijn oren, In volle vrede stormt de plunderaar op hem af.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
22Hij hoopt niet eens, aan de duisternis te ontsnappen, En is bestemd voor het zwaard;
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
23Hij wordt als een aas voor de gieren geworpen, En weet, dat sombere dagen hem wachten.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
24Benauwdheid en angst grijpt hem aan, Als een koning ten aanval gereed:
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
25Want hij heeft zijn hand tegen God opgeheven, Den Almachtige durven trotseren;
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
26Is met trotse nek op Hem afgestormd, Met zijn zwaar beslagen rondas!
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
27Omdat hij zijn gelaat met vet heeft bedekt, En een vetlaag gelegd op zijn lenden:
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
28Daarom vestigt hij zich in verwoeste steden, In onbewoonbare huizen, die tot puin zijn vervallen;
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
29Hij blijft niet rijk, En zijn vermogen houdt geen stand;
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
30Zijn schaduw breidt zich niet uit op de grond, En hij ontsnapt de duisternis niet; Het vuur zal zijn loten verschroeien, De wind zijn bloesem verwaaien!
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
31Laat hem niet op zijn gestalte vertrouwen, Hij komt bedrogen uit, ze is enkel schijn.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
32Zijn ranken verdorren vóór de tijd, En zijn twijgen groenen niet meer;
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
33Hij is als de wijnstok, die zijn druiven laat vallen, En als de olijf, die zijn bloesem verliest!
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
34Ja, de bent der goddelozen is onvruchtbaar, En het vuur verteert de tenten der omkoperij;
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
35Ze gaan zwanger van ellende, en baren onheil, Hun schoot draagt ontgoocheling!
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.