Job 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Roep maar: er is niemand, die u antwoord geeft; Tot wien van de heiligen wilt ge u wenden?
1Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?
2Het is dus de wrevel, die den dwaas vermoordt, De gramschap doodt dus den zot.
2Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.
3Ik heb den dwaas wel wortel zien schieten, Maar plotseling verrotte zijn akker;
3Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.
4Zijn kinderen werden van hulp verstoken, Reddeloos vertrapt in de poort;
4Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.
5Wat zij hebben geoogst, eet een hongerige op, En de dorstige rooft en drinkt de melk van hun kudde
5Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.
6Want het kwaad schiet niet op uit het stof, En de rampspoed ontspruit uit de aarde niet:
6Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.
7Maar het is de mens, die zichzelf de rampspoed verwekt, Zoals de vonken naar boven spatten!
7Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.
8Ik, ik wend mij tot God, En leg mijn zaak aan de Godheid voor:
8Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;
9Hij, die grootse en ondoorgrondelijke dingen wrocht En ontelbare wonderen;
9Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;
10Die regen over de aarde zendt, En water over de velden giet;
10Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,
11Die de nederigen op de hoogte verheft, En treurenden het hoogste geluk doet smaken.
11Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.
12Die de plannen der sluwen verijdelt, Zodat hun handen de ontwerpen niet ten uitvoer brengen;
12Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.
13Die de wijzen vangt in hun eigen list, Zodat de toeleg der slimmen mislukt,
13Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.
14En midden op de dag zij op duisternis stuiten, En rondtasten op klaarlichte dag, zoals in de nacht;
14En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.
15Maar die de geplaagden redt uit hun hand, Den arme uit de greep van den sterke:
15Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.
16Zodat er weer hoop voor den zwakke is, En het onrecht de mond sluit.
16Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
17Gelukkig, gij mens, dien God kastijdt: Versmaad dus de straf van den Almachtige niet!
17Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;
18Want Hij wondt, maar verbindt, Hij kwetst, maar zijn handen genezen.
18Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.
19Uit zes noden zal Hij u redden, En in de zevende treft u geen kwaad:
19En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.
20In hongersnood redt Hij u van de dood, In de oorlog uit de greep van het zwaard;
20En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.
21Gij zijt veilig voor de gesel der tong, Zonder vrees voor het dreigend geweld.
21Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.
22Met geweld en gebrek zult ge lachen, Voor wilde beesten niet vrezen:
22Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;
23Want ge hebt een verbond met de stenen op het veld, En het wild gedierte leeft in vriendschap met u
23Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.
24Dan weet ge, dat uw tent in vrede is, Ge niets vermist, als ge uw woning doorzoekt;
24Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.
25Dan weet ge, dat uw nageslacht talrijk zal zijn, Uw spruiten als het gras op het veld.
25Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.
26Eerst in uw ouderdom daalt ge ten grave, Zoals de schoof wordt binnengehaald, als het tijd is!
26En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.
27Zie, dit hebben we nagespeurd, en zó is het; Luister er naar, en neem het ter harte!
27Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.