Joba
Chapter 5
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Londona Biblio (Es…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Khue laeh nang aka doo om nim? U hlangcim taengah na mael ve.
1Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?
2Aka ang te konoinah loh a ngawn tih hloih loh thatlainah a duek sak.
2Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.
3Aka ang loh a yung a hlak ka hmuh vaengah a tolkhoeng buengrhuet ka tap.
3Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.
4A ca rhoek te khangnah lamloh lakhla tih vongka ah a phop uh vaengah aka huul om pawh.
4Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.
5A cangah te bungpong loh a caak pah tih hlinghang lamkah a loh dae a thadueng te tuihal loh a mam pah.
5Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.
6Laipi lamloh boethae thoeng pawt tih diklai lamloh thakthaenah a poe bal moenih.
6Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.
7Tedae hlang he thakthaenah khuiah a sak tih rhaek ca rhoek bangla ding hang.
7Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.
8Tedae kai tah Pathen te ka toem vetih Pathen taengah ni ka dumlai khaw ka hal eh.
8Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;
9A len la a saii vaengah khobaerhambae te khenah lek pawh, tae lek pawh.
9Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;
10Diklai hman ah khotlan a paek tih lohma li ah tui a hlah.
10Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,
11Tlarhoel rhoek te hmuensang ah a khueh tih kopang rhoek te khangnah khuila a hoeptlang.
11Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.
12Aka thaai kah kopoek te a phae tih a kut loh lungming cueihnah saii thai pawh.
12Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.
13Aka cueih khaw amah kah rhaithinah neh a tuuk tih aka hlang hnuei kah cilsuep he hma paitok.
13Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.
14Khothaih ah a hmuep neh hum uh tih khothun ah khoyin bangla a phatuem uh.
14En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.
15Khodaeng te amih ka dongkah cunghang lamlong khaw tlungluen kut lamloh a khang.
15Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.
16Te dongah tattloel ham ngaiuepnah om dae dumlai loh amah ka a buem.
16Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
17Pathen loh a toel hlanghing he a yoethen tih Tlungthang kah thuituennah sit boeh.
17Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;
18Amah loh a tloh sak dae a hma te a poi pah tih a kut dongah hoeih uh.
18Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.
19Citcai parhuk lamloh nang n'huul vetih a parhih ah yoethae loh nang soah m'ben mahpawh.
19En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.
20Nang te khokha vaengah dueknah lamloh, caemtloek vaengah cunghang kut lamloh n'lat ni.
20En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.
21Olka dongkah rhuihet lamloh n'thuh vetih rhoelrhanah a pai vaengah na rhih mahpawh.
21Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.
22Rhoelrhanah khui neh khokha rhamling khuiah na luem vetih diklai mulhing te na rhih mahpawh.
22Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;
23Na paipi te khohmuen lungto taengah om vetih kohong mulhing loh nang taengah n'thuung ni.
23Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.
24Na dap kah rhoepnah te na ming vetih na tolkhoeng na soep vaengah na hmaai mahpawh.
24Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.
25Na tiingan muep na ming vetih na cadil cahma te khohmuen baelhing bangla om ni.
25Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.
26A tue vaengkah canghlom a coi bangla na hminkhah vaengah phuel te na paan ni.
26En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.
27He tah amah la n'khe uh tangloeng he ne. He he hnatun lamtah namah loh namah dongah ming,” a ti nah.
27Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.