Job 5
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Voca ergo, si est qui tibi respondeat, et ad aliquem sanctorum convertere.
1Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?
2Vere stultum interficit iracundia, et parvulum occidit invidia.
2Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.
3Ego vidi stultum firma radice, et maledixi pulchritudini ejus statim.
3Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.
4Longe fient filii ejus a salute, et conterentur in porta, et non erit qui eruat.
4Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.
5Cujus messem famelicus comedet, et ipsum rapiet armatus, et bibent sitientes divitias ejus.
5Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.
6Nihil in terra sine causa fit, et de humo non oritur dolor.
6Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.
7Homo nascitur ad laborem, et avis ad volatum.
7Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.
8Quam ob rem ego deprecabor Dominum, et ad Deum ponam eloquium meum:
8Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;
9qui facit magna et inscrutabilia, et mirabilia absque numero;
9Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;
10qui dat pluviam super faciem terræ, et irrigat aquis universa;
10Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,
11qui ponit humiles in sublime, et mœrentes erigit sospitate;
11Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.
12qui dissipat cogitationes malignorum, ne possint implere manus eorum quod cœperant;
12Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.
13qui apprehendit sapientes in astutia eorum, et consilium pravorum dissipat.
13Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.
14Per diem incurrent tenebras, et quasi in nocte, sic palpabunt in meridie.
14En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.
15Porro salvum faciet egenum a gladio oris eorum, et de manu violenti pauperem.
15Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.
16Et erit egeno spes; iniquitas autem contrahet os suum.
16Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
17Beatus homo qui corripitur a Deo: increpationem ergo Domini ne reprobes:
17Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;
18quia ipse vulnerat, et medetur; percutit, et manus ejus sanabunt.
18Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.
19In sex tribulationibus liberabit te, et in septima non tangent te malum.
19En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.
20In fame eruet te de morte, et in bello de manu gladii.
20En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.
21A flagello linguæ absconderis, et non timebis calamitatem cum venerit.
21Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.
22In vastitate et fame ridebis, et bestias terræ non formidabis.
22Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;
23Sed cum lapidibus regionum pactum tuum, et bestiæ terræ pacificæ erunt tibi.
23Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.
24Et scies quod pacem habeat tabernaculum tuum; et visitans speciem tuam, non peccabis.
24Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.
25Scies quoque quoniam multiplex erit semen tuum, et progenies tua quasi herba terræ.
25Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.
26Ingredieris in abundantia sepulchrum, sicut infertur acervus tritici in tempore suo.
26En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.
27Ecce hoc, ut investigavimus, ita est: quod auditum, mente pertracta.]
27Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.