Job 8
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.