Joba 8
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Shuhi Bildad loh a doo tih,
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
2“He he me hil nim na thui ve? Na ka kah ol tah khohli bangla khuet coeng.
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
3Pathen loh tiktamnah he a khun sak tih Tlungthang loh duengnah te a khun sak mai a?
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
4Na ca rhoek te anih taengah a tholh vaengah amih te amamih kah boekoek kut dongla a tueih.
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
5Namah loh Pathen te na toem tih Tlungthang te na hloep mak atah,
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
6Na cil tih na thuem koinih nang yueng la haenghang vetih na duengnah rhamtlim te n'thuung pataeng pawn ni.
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
7Na tongnah te a yiit om cakhaw na hmailong te muep rhoeng ni.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
8Lamhma kah cadil taengah dawt laeh lamtah a napa rhoek khenah te soepsoei laeh.
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
9Mamih loh n'hlaem paek kah long khaw m'ming uh moenih, mamih kah khohnin diklai dongkah mueihlip banghui ni.
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
10Amih te na thuinuet pawt tih a, nang taengah a thui vetih amih kah lungbuei lamloh olthui te a khueh eh?
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
11Nongtui pawt ah talik thawn tih tui om mueh ah capu rhoeng a?
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
12Te te a duei pueng ah a hlaek pawt akhaw sulrham boeih hmai ah rhae coeng.
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
13Pathen aka hnilh boeih kah caehlong neh lailak kah ngaiuepnah tah bing tangloeng.
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
14A uepnah neh a pangtungnah bumba im te khaw bawtboeng.
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
15A im dongah hangdang dae pai thai pawh. Te te a kuel dae thoo pawh.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
16Anih te khosae li ah thingsup tih a dum ah a dawn sai.
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
17A yung loh lungkuk dongah a ven tih lungto im te a hmuh.
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
18Te te a hmuen lamloh a phuk van vaengah, “Nang kam hmu moenih,” anih te a namnah.
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
19He he a longpuei kah omthennah coeng koinih laipi tloe lamloh a poe uh khaming.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
20Pathen loh cuemthuek hnawt ngawn pawt tih thaehuet kut te a moem moenih.
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
21Na ka dongah nueihbu neh na hmui dongah tamlung bae.
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
22Na lunguet rhoek loh yahpohnah a bai uh vetih halang kah dap tah om mahpawh,” a ti.
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.