Job 8
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Bildad de Schuach prit la parole et dit:
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
2Jusqu’à quand veux-tu discourir de la sorte, Et les paroles de ta bouche seront-elles un vent impétueux?
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
3Dieu renverserait-il le droit? Le Tout-Puissant renverserait-il la justice?
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
4Si tes fils ont péché contre lui, Il les a livrés à leur péché.
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
5Mais toi, si tu as recours à Dieu, Si tu implores le Tout-Puissant;
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
6Si tu es juste et droit, Certainement alors il veillera sur toi, Et rendra le bonheur à ton innocente demeure;
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
7Ton ancienne prospérité semblera peu de chose, Celle qui t’est réservée sera bien plus grande.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
8Interroge ceux des générations passées, Sois attentif à l’expérience de leurs pères.
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
9Car nous sommes d’hier, et nous ne savons rien, Nos jours sur la terre ne sont qu’une ombre.
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
10Ils t’instruiront, ils te parleront, Ils tireront de leur cœur ces sentences:
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
11Le jonc croît-il sans marais? Le roseau croît-il sans humidité?
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
12Encore vert et sans qu’on le coupe, Il sèche plus vite que toutes les herbes.
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
13Ainsi arrive-t-il à tous ceux qui oublient Dieu, Et l’espérance de l’impie périra.
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
14Son assurance est brisée, Son soutien est une toile d’araignée.
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
15Il s’appuie sur sa maison, et elle n’est pas ferme; Il s’y cramponne, et elle ne résiste pas.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
16Dans toute sa vigueur, en plein soleil, Il étend ses rameaux sur son jardin,
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
17Il entrelace ses racines parmi les pierres, Il pénètre jusque dans les murailles;
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
18L’arrache-t-on du lieu qu’il occupe, Ce lieu le renie: Je ne t’ai point connu!
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
19Telles sont les délices que ses voies lui procurent. Puis sur le même sol d’autres s’élèvent après lui.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
20Non, Dieu ne rejette point l’homme intègre, Et il ne protège point les méchants.
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
21Il remplira ta bouche de cris de joie, Et tes lèvres de chants d’allégresse.
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
22Tes ennemis seront couverts de honte; La tente des méchants disparaîtra.
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.