Job 8
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Bildad de Schuach prit la parole et dit:
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
2Jusqu’à quand veux-tu discourir de la sorte, Et les paroles de ta bouche seront-elles un vent impétueux?
2Hoe lang nog gaat ge zó voort, En zullen uw woorden als een stormwind loeien?
3Dieu renverserait-il le droit? Le Tout-Puissant renverserait-il la justice?
3Zou God het recht soms verkrachten, De Almachtige de gerechtigheid schenden:
4Si tes fils ont péché contre lui, Il les a livrés à leur péché.
4Wanneer uw kinderen tegen Hem hebben gezondigd, Dan heeft Hij hun slechts hun misdaad vergolden!
5Mais toi, si tu as recours à Dieu, Si tu implores le Tout-Puissant;
5Maar als gij uw toevlucht neemt tot God, En rein en oprecht tot den Almachtige smeekt:
6Si tu es juste et droit, Certainement alors il veillera sur toi, Et rendra le bonheur à ton innocente demeure;
6Dan zal Hij van stonde af over u waken, En schenkt Hij u weer een rechtschapen gezin;
7Ton ancienne prospérité semblera peu de chose, Celle qui t’est réservée sera bien plus grande.
7Dan schijnt uw vroeger lot slechts gering, Wordt ver door uw nieuwe staat overtroffen.
8Interroge ceux des générations passées, Sois attentif à l’expérience de leurs pères.
8Ja, vraag het maar aan het voorgeslacht Geef acht op de bevinding van hun vaderen!
9Car nous sommes d’hier, et nous ne savons rien, Nos jours sur la terre ne sont qu’une ombre.
9Want wij zijn van gisteren, en weten niets, Ons leven op aarde is enkel een schaduw;
10Ils t’instruiront, ils te parleront, Ils tireront de leur cœur ces sentences:
10Maar zij zullen u leren, het u vertellen, En woorden spreken uit hun hart:
11Le jonc croît-il sans marais? Le roseau croît-il sans humidité?
11Schiet het riet op buiten het moeras, Groeien de biezen buiten het water?
12Encore vert et sans qu’on le coupe, Il sèche plus vite que toutes les herbes.
12Het wordt afgesneden, terwijl het nog bloeit, En verdort vóór ieder ander gewas:
13Ainsi arrive-t-il à tous ceux qui oublient Dieu, Et l’espérance de l’impie périra.
13Zo vergaat het allen, die God vergeten, Wordt de hoop van de bozen te schande!
14Son assurance est brisée, Son soutien est une toile d’araignée.
14Een herfstdraad is zijn vertrouwen, Zijn toeverlaat een spinneweb;
15Il s’appuie sur sa maison, et elle n’est pas ferme; Il s’y cramponne, et elle ne résiste pas.
15Hij steunt op zijn web, maar dit houdt het niet uit, Hij grijpt het vast, maar het houdt geen stand.
16Dans toute sa vigueur, en plein soleil, Il étend ses rameaux sur son jardin,
16Vol sappen staat hij in de zon, Zijn ranken verspreiden zich over zijn hof;
17Il entrelace ses racines parmi les pierres, Il pénètre jusque dans les murailles;
17Zijn wortels kronkelen zich over het grint, En tussen de stenen grijpt hij zich vast.
18L’arrache-t-on du lieu qu’il occupe, Ce lieu le renie: Je ne t’ai point connu!
18Maar rukt men hem weg van zijn plaats, Dan verloochent ze hem:ik heb u nooit gezien!
19Telles sont les délices que ses voies lui procurent. Puis sur le même sol d’autres s’élèvent après lui.
19Zo vergaat zijn leven door de mot Uit het stof ervan schieten anderen op.
20Non, Dieu ne rejette point l’homme intègre, Et il ne protège point les méchants.
20Neen, God verwerpt den brave niet, En reikt den boze geen hand.
21Il remplira ta bouche de cris de joie, Et tes lèvres de chants d’allégresse.
21Nog wordt uw mond met lachen vervuld, En uw lippen met jubel;
22Tes ennemis seront couverts de honte; La tente des méchants disparaîtra.
22Maar uw haters worden met schande bedekt, De tent der bozen verdwijnt!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.