Job 37
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Mon cœur est tout tremblant, Il bondit hors de sa place.
1Ja, hierover siddert mijn hart, En springt op van zijn plaats.
2Écoutez, écoutez le frémissement de sa voix, Le grondement qui sort de sa bouche!
2Hoort, hoort het bulderen van zijn stem, Het gebrom, dat komt uit zijn mond.
3Il le fait rouler dans toute l’étendue des cieux, Et son éclair brille jusqu’aux extrémités de la terre.
3Langs heel de hemel slingert Hij zijn bliksem, En tot de grenzen der aarde.
4Puis éclate un rugissement: il tonne de sa voix majestueuse; Il ne retient plus l’éclair, dès que sa voix retentit.
4Zijn stem gromt achter Hem aan, Hij dondert met zijn machtige kreet; Hij houdt de bliksem niet terug, Wanneer zijn stem zich laat horen.
5Dieu tonne avec sa voix d’une manière merveilleuse; Il fait de grandes choses que nous ne comprenons pas.
5Maar ook wonderen wrocht God door zijn stem, Doet grote, onbegrijpelijke dingen!
6Il dit à la neige: Tombe sur la terre! Il le dit à la pluie, même aux plus fortes pluies.
6Hij spreekt tot de sneeuw: Val op aarde neer; Tot de regenstromen: Weest hevig!
7Il met un sceau sur la main de tous les hommes, Afin que tous se reconnaissent comme ses créatures.
7Dan sluit Hij alle mensen op, Opdat ieder sterveling zijn werk erkent;
8L’animal sauvage se retire dans une caverne, Et se couche dans sa tanière.
8Ook de dieren zoeken hun schuilplaats op, En leggen zich neer in hun holen.
9L’ouragan vient du midi, Et le froid, des vents du nord.
9Uit zijn kamer komt de wervelwind, Uit zijn voorraadschuren de koude;
10Par son souffle Dieu produit la glace, Il réduit l’espace où se répandaient les eaux.
10Door de adem Gods wordt het ijs gestolten, De watervlakte in boeien gelegd;
11Il charge de vapeurs les nuages, Il les disperse étincelants;
11Het zwerk belaadt Hij met dampen, En spreidt zijn lichtende wolken uit.
12Leurs évolutions varient selon ses desseins, Pour l’accomplissement de tout ce qu’il leur ordonne, Sur la face de la terre habitée;
12Ze zweven naar alle kanten rond, En gaan, zoals Hij het beschikt, Om te volbrengen, wat Hij hun gebiedt, Op de oppervlakte der aarde:
13C’est comme une verge dont il frappe sa terre, Ou comme un signe de son amour, qu’il les fait apparaître.
13Is het tot straf, ze volbrengen zijn wil; Is het tot zegen, ze voeren hem uit.
14Job, sois attentif à ces choses! Considère encore les merveilles de Dieu!
14Job, schenk er uw aandacht aan, Houd op, en let op Gods wonderen!
15Sais-tu comment Dieu les dirige, Et fait briller son nuage étincelant?
15Begrijpt ge, hoe God ze gebiedt, En het licht van zijn wolken doet flitsen;
16Comprends-tu le balancement des nuées, Les merveilles de celui dont la science est parfaite?
16Begrijpt ge iets van het zweven der wolken, Van de wonderwerken van den Alwetende?
17Sais-tu pourquoi tes vêtements sont chauds Quand la terre se repose par le vent du midi?
17Gij, wiens kleren te warm zijn, Als de aarde amechtig van de zuidenwind ligt:
18Peux-tu comme lui étendre les cieux, Aussi solides qu’un miroir de fonte?
18Kunt gij, evenals Hij, het zwerk tot een uitspansel strijken, Vast als een spiegel van gegoten metaal?
19Fais-nous connaître ce que nous devons lui dire; Nous sommes trop ignorants pour nous adresser à lui.
19Laat mij weten, wat wij Hem zullen zeggen, Wij, die door de duisternis hulpeloos staan!
20Lui annoncera-t-on que je parlerai? Mais quel est l’homme qui désire sa perte?
20Zal deze wijken wanneer ik het zeg; Worden weggevaagd, als de mens het beveelt?
21On ne peut fixer le soleil qui resplendit dans les cieux, Lorsqu’un vent passe et en ramène la pureté;
21Neen, thans aanschouwt men geen licht, Het is door de wolken verduisterd; Maar een wind steekt op, en bezemt ze weg:
22Le septentrion le rend éclatant comme l’or. Oh! Que la majesté de Dieu est redoutable!
22En uit het Noorden breekt de goudglans door! God is van ontzagwekkende luister omringd:
23Nous ne saurions parvenir jusqu’au Tout-Puissant, Grand par la force, Par la justice, par le droit souverain: Il ne répond pas!
23Wij dringen dus niet tot den Almachtige door! Hij is groot in kracht en gerechtigheid; Hij is de Heer van het recht, die nimmer verdrukt!
24C’est pourquoi les hommes doivent le craindre; Il ne porte les regards sur aucun sage.
24Daarom moeten de mensen Hem vrezen, Doorgronden Hem al de wijzen niet!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.