Job 12
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Job prit la parole et dit:
1Job antwoordde, en sprak:
2On dirait, en vérité, que le genre humain c’est vous, Et qu’avec vous doit mourir la sagesse.
2Ja zeker, gij vertegenwoordigt het volk, En met u sterft de wijsheid uit!
3J’ai tout aussi bien que vous de l’intelligence, moi, Je ne vous suis point inférieur; Et qui ne sait les choses que vous dites?
3Ik heb evenveel verstand als gij Wie zou trouwens dit alles niet weten?
4Je suis pour mes amis un objet de raillerie, Quand j’implore le secours de Dieu; Le juste, l’innocent, un objet de raillerie!
4Laat mij de spot zijn van mijn vriend; Ik roep Jahweh aan, Hij zal mij verhoren! Bespotting voor de deugd van de vromen,
5Au malheur le mépris! C’est la devise des heureux; A celui dont le pied chancelle est réservé le mépris.
5Verachting voor de beproefden: denkt het gelukskind, En een trap voor hen, wier voeten wankelen;
6Il y a paix sous la tente des pillards, Sécurité pour ceux qui offensent Dieu, Pour quiconque se fait un dieu de sa force.
6Maar vrede voor de tenten der rovers, Onbezorgdheid voor hen, die God durven tarten, En die God naar hun hand willen zetten!
7Interroge les bêtes, elles t’instruiront, Les oiseaux du ciel, ils te l’apprendront;
7Ondervraag slechts het vee: het zal het u leren; De vogels uit de lucht; zij vertellen het u;
8Parle à la terre, elle t’instruira; Et les poissons de la mer te le raconteront.
8Of het kruipend gedierte op aarde: zij zullen het zeggen; De vissen der zee: zij lichten u in.
9Qui ne reconnaît chez eux la preuve Que la main de l’Éternel a fait toutes choses?
9Wie onder die allen, die het niet weet, Dat de hand van Jahweh dit wrocht!
10Il tient dans sa main l’âme de tout ce qui vit, Le souffle de toute chair d’homme.
10Hij, die iedere levende ziel in zijn hand heeft, En de adem van alle menselijk vlees!
11L’oreille ne discerne-t-elle pas les paroles, Comme le palais savoure les aliments?
11Of kan het oor geen woorden meer toetsen, Het gehemelte geen spijzen meer proeven;
12Dans les vieillards se trouve la sagesse, Et dans une longue vie l’intelligence.
12Is er geen wijsheid meer bij bejaarden, Op hoge leeftijd geen inzicht?
13En Dieu résident la sagesse et la puissance. Le conseil et l’intelligence lui appartiennent.
13Bij Hem is wijsheid en macht, Bij Hem beleid en verstand.
14Ce qu’il renverse ne sera point rebâti, Celui qu’il enferme ne sera point délivré.
14Haalt Hij omver, men bouwt niet op, Dien Hij kerkert, doet men niet open.
15Il retient les eaux et tout se dessèche; Il les lâche, et la terre en est dévastée.
15Houdt Hij de wateren tegen, ze drogen op; Laat Hij ze los, ze woelen het land om.
16Il possède la force et la prudence; Il maîtrise celui qui s’égare ou fait égarer les autres.
16Bij Hem is kracht en vernuft, Hem behoort de verleide met den verleider;
17Il emmène captifs les conseillers; Il trouble la raison des juges.
17Raadsheren laat Hij barrevoets gaan, En rechters maakt Hij tot dwazen;
18Il délie la ceinture des rois, Il met une corde autour de leurs reins.
18De boeien der koningen maakt Hij los, En legt een koord om hun eigen heup.
19Il emmène captifs les sacrificateurs; Il fait tomber les puissants.
19De priesters laat Hij barrevoets gaan, En oude geslachten brengt Hij ten val;
20Il ôte la parole à ceux qui ont de l’assurance; Il prive de jugement les vieillards.
20Aan vertrouwbare mannen ontneemt Hij de spraak, En ontrooft de grijsaards hun oordeel;
21Il verse le mépris sur les grands; Il relâche la ceinture des forts.
21Hij stort verachting over edelen uit, En rukt de gordel der machtigen los.
22Il met à découvert ce qui est caché dans les ténèbres, Il produit à la lumière l’ombre de la mort.
22-
23Il donne de l’accroissement aux nations, et il les anéantit; Il les étend au loin, et il les ramène dans leurs limites.
23Hij maakt naties groot, en richt ze ten gronde, Breidt volken uit, en stoot ze neer;
24Il enlève l’intelligence aux chefs des peuples, Il les fait errer dans les déserts sans chemin;
24Hij berooft de vorsten der aarde van hun verstand, En laat ze in de ongebaande wildernis dolen;
25Ils tâtonnent dans les ténèbres, et ne voient pas clair; Il les fait errer comme des gens ivres.
25Ze tasten in de duisternis rond, zonder licht, Ze waggelen als een dronken man.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.