Job 22
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Éliphaz de Théman prit la parole et dit:
1Weer nam Elifaz van Teman het woord, en sprak:
2Un homme peut-il être utile à Dieu? Non; le sage n’est utile qu’à lui-même.
2Handelt de mens soms ten bate van God? Neen, ten eigen bate is men wijs.
3Si tu es juste, est-ce à l’avantage du Tout-Puissant? Si tu es intègre dans tes voies, qu’y gagne-t-il?
3Heeft de Almachtige er voordeel van, als ge vroom zijt, Of profijt, zo ge onberispelijk leeft?
4Est-ce par crainte de toi qu’il te châtie, Qu’il entre en jugement avec toi?
4Bestraft Hij u soms om uw godsvrucht, Daagt Hij u daarom voor het gerecht?
5Ta méchanceté n’est-elle pas grande? Tes iniquités ne sont-elles pas infinies?
5Is het niet om uw grote boosheid, Om uw fouten, zonder eind?
6Tu enlevais sans motif des gages à tes frères, Tu privais de leurs vêtements ceux qui étaient nus;
6Ja, zonder noodzaak neemt ge pand van uw broeders, En trekt de berooiden de kleren uit;
7Tu ne donnais point d’eau à l’homme altéré, Tu refusais du pain à l’homme affamé.
7Den dorstige geeft ge geen water, Den hongerige onthoudt ge zijn brood.
8Le pays était au plus fort, Et le puissant s’y établissait.
8Den man met de vuist moet het land toebehoren, En de gunsteling moet het bewonen;
9Tu renvoyais les veuves à vide; Les bras des orphelins étaient brisés.
9Maar de weduwen zendt ge zonder iets heen, De armen der wezen slaat ge stuk!
10C’est pour cela que tu es entouré de pièges, Et que la terreur t’a saisi tout à coup.
10En daarom zijt ge van strikken omringd, Plotseling verbijsterd van schrik;
11Ne vois-tu donc pas ces ténèbres, Ces eaux débordées qui t’envahissent?
11Is uw licht verduisterd, zodat ge niet ziet, Slaat de stortvloed over u heen!
12Dieu n’est-il pas en haut dans les cieux? Regarde le sommet des étoiles, comme il est élevé!
12Woont God niet hoog in de hemel? Zie eens, hoe hoog de sterren staan!
13Et tu dis: Qu’est-ce que Dieu sait? Peut-il juger à travers l’obscurité?
13Maar gij besluit er uit: Wat kan God weten, Of richten door de wolken heen?
14Les nuées l’enveloppent, et il ne voit rien; Il ne parcourt que la voûte des cieux.
14Het zwerk is een sluier voor Hem, zodat Hij niet ziet, Hij wandelt rond op het hemelgewelf.
15Eh quoi! Tu voudrais prendre l’ancienne route Qu’ont suivie les hommes d’iniquité?
15Wilt ge de weg van vroeger bewandelen Die de boosdoeners hebben betreden:
16Ils ont été emportés avant le temps, Ils ont eu la durée d’un torrent qui s’écoule.
16Die vóór hun tijd zijn weggesleurd, Toen de vloed hun grondvesten wegspoelde?
17Ils disaient à Dieu: Retire-toi de nous; Que peut faire pour nous le Tout-Puissant?
17Die tot God durfden zeggen: Weg van ons! Wat kan de Almachtige ons doen?
18Dieu cependant avait rempli de biens leurs maisons. Loin de moi le conseil des méchants!
18Hij had hun huizen met voorspoed gevuld, En Zich niet met de plannen der bozen bemoeid.
19Les justes, témoins de leur chute, se réjouiront, Et l’innocent se moquera d’eux:
19De vromen zien het met vreugde, De onschuldige drijft de spot met hen:
20Voilà nos adversaires anéantis! Voilà leurs richesses dévorées par le feu!
20“Waarachtig, hun have vernield, Hun overvloed door het vuur verteerd!”
21Attache-toi donc à Dieu, et tu auras la paix; Tu jouiras ainsi du bonheur.
21Verzoen u met Hem, dan leeft ge in vrede, Dan wordt uw rijkdom weer groot;
22Reçois de sa bouche l’instruction, Et mets dans ton cœur ses paroles.
22Neem de onderrichting aan uit zijn mond, En bewaar zijn woord in uw hart.
23Tu seras rétabli, si tu reviens au Tout-Puissant, Si tu éloignes l’iniquité de ta tente.
23Wanneer ge vol ootmoed u tot den Almachtige bekeert, De ongerechtigheid uit uw tent verwijdert:
24Jette l’or dans la poussière, L’or d’Ophir parmi les cailloux des torrents;
24Dan zult ge het goud als stof gaan schatten, Het Ofirgoud als kiezel der beken.
25Et le Tout-Puissant sera ton or, Ton argent, ta richesse.
25Want de Almachtige zal het fijnste goud voor u zijn, En stapels van zilver;
26Alors tu feras du Tout-Puissant tes délices, Tu élèveras vers Dieu ta face;
26Dan zult ge u in den Almachtige verlustigen, En uw aanschijn verheffen tot God.
27Tu le prieras, et il t’exaucera, Et tu accompliras tes vœux.
27Dan zult ge Hem roepen: Hij zal u verhoren, En ge zult Hem dankoffers brengen;
28A tes résolutions répondra le succès; Sur tes sentiers brillera la lumière.
28Onderneemt ge iets, het komt tot stand, En het licht zal uw wegen bestralen!
29Vienne l’humiliation, tu prieras pour ton relèvement: Dieu secourt celui dont le regard est abattu.
29Want Hij vernedert de trots, Maar redt, wie de ogen neerslaat;
30Il délivrera même le coupable, Qui devra son salut à la pureté de tes mains.
30Hij verlost den onschuldige: Door de reinheid uwer handen wordt ook gij dus verlost!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.