Йова
Chapter 22
Kulish and Puluj Bible (…
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Йова 22

Kulish and Puluj Bible (1905)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1І відказав Елифаз із Теману й промовив:
1Weer nam Elifaz van Teman het woord, en sprak:
2Чи вже ж може людина доставляти Богу користь? Мудрий самому собі добра запобігає.
2Handelt de mens soms ten bate van God? Neen, ten eigen bate is men wijs.
3Що за користь у тому про Вседержителя, як ти живеш без гріха? І буде ж він мати хосен із того, що ти держишся доріг невинностї?
3Heeft de Almachtige er voordeel van, als ge vroom zijt, Of profijt, zo ge onberispelijk leeft?
4Чи може він, боячись тебе, стане з тобою до розправи, пійде судитись із тобою?
4Bestraft Hij u soms om uw godsvrucht, Daagt Hij u daarom voor het gerecht?
5Мабуть, неправди твої надто великі, й проступкам твоїм нема й кінця.
5Is het niet om uw grote boosheid, Om uw fouten, zonder eind?
6Видно, ти брав заклади з браття твого за дрібницю й з пів-нагих здирав послїдущу одежу.
6Ja, zonder noodzaak neemt ge pand van uw broeders, En trekt de berooiden de kleren uit;
7Жажденому не давав ти й водицї напитись, а голодущого прогонив без куска хлїба;
7Den dorstige geeft ge geen water, Den hongerige onthoudt ge zijn brood.
8Землю давав тілько дужим під оселю, й тільки значний який осїдавсь на нїй.
8Den man met de vuist moet het land toebehoren, En de gunsteling moet het bewonen;
9Вдови одправляв єси з нїчим, а сироти полишав із порожними руками.
9Maar de weduwen zendt ge zonder iets heen, De armen der wezen slaat ge stuk!
10За се кругом тебе силки й стревожив тебе ненадїйний страх,
10En daarom zijt ge van strikken omringd, Plotseling verbijsterd van schrik;
11Та темрява, в якій ти нїчого не бачиш, і глибінь вод покрила тебе.
11Is uw licht verduisterd, zodat ge niet ziet, Slaat de stortvloed over u heen!
12Чи Бог не висше небес? Глянь у гору на зорі, як вони високо!
12Woont God niet hoog in de hemel? Zie eens, hoe hoog de sterren staan!
13Ти ж кажеш: Що знає Бог? Як він кріз хмарі розсудить?
13Maar gij besluit er uit: Wat kan God weten, Of richten door de wolken heen?
14Хмарі — завіса його; ходить по небу, не бачить.
14Het zwerk is een sluier voor Hem, zodat Hij niet ziet, Hij wandelt rond op het hemelgewelf.
15Чи ж ти йдеш стежкою давнїх людей, якими ходили люде беззаконні,
15Wilt ge de weg van vroeger bewandelen Die de boosdoeners hebben betreden:
16Що перед часом погибли, коли вода, розлившись, їх підмила?
16Die vóór hun tijd zijn weggesleurd, Toen de vloed hun grondvesten wegspoelde?
17Вони говорили до Бога: Оступись од нас! і думали: що вдїє їм Вседержитель?
17Die tot God durfden zeggen: Weg van ons! Wat kan de Almachtige ons doen?
18Бо він сповняв доми їх добром. — Та звичай безбожників нехай буде далеким від мене! —
18Hij had hun huizen met voorspoed gevuld, En Zich niet met de plannen der bozen bemoeid.
19Бачили се праведні і всьміхались, а невинні сьміялись із них:
19De vromen zien het met vreugde, De onschuldige drijft de spot met hen:
20Злюки ті — наче б вигублені вже, а нащадки їх — так, як би вже пожер огонь!
20“Waarachtig, hun have vernield, Hun overvloed door het vuur verteerd!”
21Зблизись же до його — мир тобі буде; з того вийде добро тобі.
21Verzoen u met Hem, dan leeft ge in vrede, Dan wordt uw rijkdom weer groot;
22Прийми з уст його закон, і бери слова його до серця собі.
22Neem de onderrichting aan uit zijn mond, En bewaar zijn woord in uw hart.
23Як вернешся до Вседержителя твого, — станеш, мов відбудований; віддалиш беззаконність від пробутку твого, —
23Wanneer ge vol ootmoed u tot den Almachtige bekeert, De ongerechtigheid uit uw tent verwijdert:
24Будеш за порох мати блистюче срібло, а проміж каміннєм — золото Офирське.
24Dan zult ge het goud als stof gaan schatten, Het Ofirgoud als kiezel der beken.
25І буде тодї Вседержитель твоїм золотом і блистючим сріблом у тебе;
25Want de Almachtige zal het fijnste goud voor u zijn, En stapels van zilver;
26Бо тодї будеш радуватись Вседержителем твоїм, і піднімеш до Бога лице твоє.
26Dan zult ge u in den Almachtige verlustigen, En uw aanschijn verheffen tot God.
27Помолишся до його, а він вислухає тебе, й віддаси подячні обітницї твої.
27Dan zult ge Hem roepen: Hij zal u verhoren, En ge zult Hem dankoffers brengen;
28Що нї задумаєш, воно станеться тобі, а над дорогами твоїми буде сияти сьвітло.
28Onderneemt ge iets, het komt tot stand, En het licht zal uw wegen bestralen!
29А коли хто й принижений буде, а ти скажеш: піднесись! то Бог спасе похиленого лицем;
29Want Hij vernedert de trots, Maar redt, wie de ogen neerslaat;
30Він вибавить і небезвинного, й буде врятований задля чистоти рук твоїх.
30Hij verlost den onschuldige: Door de reinheid uwer handen wordt ook gij dus verlost!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.