Йова
Chapter 20
Kulish and Puluj Bible (…
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Йова 20

Kulish and Puluj Bible (1905)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Озвався ж Зофар із Нааму та й каже:
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
2Роздумування мої спонукують мене, відказати, й оце я поспішаю виявити їх:
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
3Докір, осоромляючий мене, я вислухав, та дух розуму мого відповість за мене.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
4Чи ти не знаєш, що од віків, — з того часу, як постав чоловік на землї, —
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
5Веселощі беззаконних коротко тревають, а радість потайного грішника хвилева?
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
6Хоч би під небо зросла його велич, й голова його аж до хмар сягала, —
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
7То він пропаде, як гній його, на віки; хто його бачив, питати ме: де він?
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
8Зникне він, неначе сон, і не знайдуть його; нїби ночная мара, він щезне.
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
9Око, що вбачало його, не побачить його нїколи, й не взрить його вже більше місце його.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
10Дїти його будуть у старцїв ласки шукати, й руки його повернуть усе, в кого він що пограбив.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
11Костї його ляжуть з ним у порох із усїма гріхами молодостї його.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
12Коли зло солодким буде йому в ротї його, й він держати ме його під язиком своїм,
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
13Берегти ме, й не викине, а хоронити ме його в устах своїх, —
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
14То їжа та в його животї візьметься гадючою жовчю в йому.
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
15Добро, що пожер, мусить він виблювати: Бог вирве все з живота його.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
16Яд він гадючий всисає, так од гадюки й згине.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
17Не бачити йому річок, рік текучих молоком та медом!
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
18Верне все трудом набуте, проглинути не зможе; по мірі набутків його буде й заплата його, й він не натїшиться.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
19Він бо тїснив, одправляв убогих; видирав домівки, що їх не будував;
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
20Не знало наситку черево його, й не щадив він нїчого в захланностї своїй.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
21Нїчо не спаслося від прожорства його, зате ж і не вдержиться щасттє його.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
22В повнотї достатків буде тїсно йому; всї руки покривдованих піднімуться на його.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
23Коли буде в його чим наситити живіт свій, пошле Бог жар гнїву свого й спустить дощем болї в тїло його.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
24Ухилиться він од зброї залїзної, — прошиє його лук мідяний.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
25Схоче вийняти стрілу, а вона вийде з тїла — вийде, блисне крізь жовч його; страх смертний прийде на його!
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
26Вся темнота скрита в нутрі в його; його пожирати ме огонь, нїким не роздуваний; нещастє постигне й все те, що зістане в наметї його.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
27Небо відкриє провину його, й земля встане проти його.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
28Щезне добуток дому його, все розпливеться в день гнїву його (Божого).
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
29Се частка від Бога чоловікові беззаконному, й пай, визначений йому Вседержителем!
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.