Jó 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Então Zofar, o naamatita, respondeu:
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
2“Portanto, os meus pensamentos me respondem, por causa da pressa que há em mim.
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
3Ouvi a repreensão que me envergonha. O espírito do meu entendimento me responde.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
4Você não sabe disso desde os tempos antigos, desde que o homem foi colocado na terra,
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
5que o triunfo dos ímpios é breve, e a alegria do profano dura apenas um momento?
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
6Embora a sua grandeza suba até os céus, e a sua cabeça alcance as nuvens,
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
7ainda assim ele perecerá para sempre como o seu próprio excremento. Aqueles que o viram dirão: ‘Onde ele está?’
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
8Ele voará como um sonho, e não será encontrado. Sim, ele será afugentado como uma visão da noite.
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
9O olho que o viu não o verá mais, nem o seu lugar o verá novamente.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
10Seus filhos buscarão o favor dos pobres. Suas mãos devolverão a sua riqueza.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
11Seus ossos estão cheios do vigor da sua juventude, mas a juventude se deitará com ele no pó.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
12“Embora a maldade seja doce na sua boca, embora ele a esconda debaixo da sua língua,
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
13embora ele a poupe, e não a deixe ir, mas a retenha ainda em sua boca,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
14contudo a sua comida se transforma em suas entranhas. É veneno de cobra dentro dele.
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
15Ele engoliu riquezas, e as vomitará de novo. Deus as expulsará do seu ventre.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
16Ele sugará veneno de cobra. A língua da víbora o matará.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
17Ele não olhará para os rios, para as correntes que fluem mel e manteiga.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
18Ele devolverá aquilo pelo qual trabalhou, e não o engolirá. Ele não se alegrará de acordo com os bens que adquiriu.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
19Pois ele oprimiu e desamparou os pobres. Ele tomou violentamente uma casa, e não a edificará.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
20“Porque ele não conheceu tranquilidade em seu íntimo, ele não salvará nada daquilo em que se deleita.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
21Não sobrou nada que ele não devorasse, portanto a sua prosperidade não durará.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
22Na plenitude da sua fartura, a angústia o alcançará. A mão de todos os que estão na miséria virá sobre ele.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
23Quando ele estiver prestes a encher o seu ventre, Deus lançará sobre ele o furor da sua ira. Ela choverá sobre ele enquanto estiver comendo.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
24Ele fugirá da arma de ferro. A flecha de bronze o atravessará.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
25Ele a arranca, e ela sai do seu corpo. Sim, a ponta reluzente sai do seu fígado. Terrores vêm sobre ele.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
26Toda a escuridão está reservada para os seus tesouros. Um fogo não atiçado o devorará. Ele consumirá o que sobrar em sua tenda.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
27Os céus revelarão a sua iniquidade. A terra se levantará contra ele.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
28As riquezas da sua casa desaparecerão. Elas serão arrastadas no dia da sua ira.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
29Esta é a porção do homem ímpio da parte de Deus, a herança que lhe foi designada por Deus.”
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.