Jó 41
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1“Você pode pescar o Leviatã com um anzol, ou prender sua língua com uma corda?
1Vangt gij den Krokodil met de angel, Bindt ge hem de tong met koorden vast;
2Você pode passar uma corda pelo seu nariz, ou furar sua mandíbula com um gancho?
2Steekt ge hem een stok door de neus, Haalt ge een ring door zijn kaken;
3Ele lhe fará muitas súplicas, ou lhe dirá palavras suaves?
3Zal hij heel veel tot u smeken, Of lieve woordjes tot u richten?
4Ele fará uma aliança com você, para que você o tome como servo para sempre?
4Zal hij een contract met u sluiten, En neemt ge hem voorgoed in uw dienst;
5Você brincará com ele como se fosse um pássaro? Ou o prenderá para as suas meninas?
5Kunt ge met hem als met een vogeltje spelen, Bindt ge hem voor uw dochtertjes vast;
6Os comerciantes negociarão por ele? Eles o dividirão entre os mercadores?
6Kunnen uw makkers hem verhandelen, En onder de venters verdelen?
7Você pode encher a pele dele com arpões, ou a sua cabeça com lanças de pesca?
7Kunt ge zijn huid met spiesen beplanten, Zijn kop met een vissersharpoen?
8Ponha a sua mão sobre ele. Lembre-se da batalha, e nunca mais fará isso.
8Probeer eens, de hand op hem te leggen, Maar denk aan de strijd; ge doet het zeker niet weer,
9Eis que a esperança de dominá-lo é em vão. Não será alguém derrubado só de olhar para ele?
9Want uw hoop komt vast bedrogen uit! Reeds bij zijn aanblik wordt men neergeslagen
10Ninguém é tão feroz que ouse provocá-lo. Quem então é aquele que pode resistir diante de mim?
10Er is niemand vermetel genoeg, hem te wekken. Wie houdt voor hem stand,
11Quem primeiro me deu alguma coisa, para que eu deva retribuir? Tudo o que há debaixo dos céus é meu.
11Wie treedt tegen hem op, en blijft ongedeerd: Onder de ganse hemel Is er niet één!
12“Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da sua bela estrutura.
12Ik wil niet zwijgen over zijn leden, Maar spreken over zijn nooit geëvenaarde kracht.
13Quem pode arrancar a sua veste exterior? Quem se aproximará de suas mandíbulas?
13Wie heeft ooit zijn kleed opgelicht, Is doorgedrongen tussen zijn dubbel kuras?
14Quem pode abrir as portas do seu rosto? Ao redor dos seus dentes há terror.
14Wie opent de dubbele deur van zijn muil; Rondom zijn tanden verschrikking!
15As suas fortes escamas são o seu orgulho, unidas firmemente como por um selo.
15Zijn rug is als rijen van schilden, Die als een muur van steen hem omsluiten
16Uma está tão perto da outra, que nem o ar pode passar entre elas.
16Het een ligt vlak naast het ander, Geen tocht kan er door;
17Estão unidas umas às outras. Elas se apegam, de modo que não podem ser separadas.
17Ze grijpen aan elkander vast, En sluiten onscheidbaar aaneen.
18Seus espirros emitem luz. Seus olhos são como as pálpebras da manhã.
18Door zijn niezen danst het licht, Zijn ogen zijn als de wimpers van het morgenrood;
19Da sua boca saem tochas ardentes. Faíscas de fogo saltam dela.
19Uit zijn muil steken toortsen, En schieten vuurvonken uit;
20Das suas narinas sai fumaça, como de uma panela fervente sobre um fogo de juncos.
20Er stijgt rook uit zijn neusgaten op, Als uit een dampende en ziedende ketel.
21O seu hálito acende os carvões. Uma chama sai da sua boca.
21Zijn adem zet kolen in vuur, Uit zijn bek stijgen vlammen omhoog;
22Há força no seu pescoço. O terror dança diante dele.
22In zijn nek zetelt kracht, Ontsteltenis danst voor hem uit;
23As dobras da sua carne são unidas umas às outras. Elas são firmes nele. Elas não podem ser movidas.
23Zijn vleeskwabben sluiten stevig aaneen, Onbeweeglijk aan hem vastgegoten;
24O seu coração é firme como uma pedra, sim, firme como a pedra inferior de um moinho.
24Zijn hart is vast als een kei, Hecht als een onderste molensteen:
25Quando ele se levanta, os poderosos têm medo. Eles recuam diante da sua agitação.
25Voor zijn majesteit sidderen de baren Trekken de golven der zee zich terug.
26Se alguém o ataca com a espada, ela não pode prevalecer; nem a lança, nem o dardo, nem a flecha pontiaguda.
26Het zwaard, dat hem treft, is er niet tegen bestand, Geen lans, geen speer en geen schicht.
27Ele considera o ferro como palha, e o bronze como madeira podre.
27Hij rekent het ijzer voor stro, Voor vermolmd hout het koper;
28A flecha não o faz fugir. As pedras de funda são como palha para ele.
28Geen pijlen jagen hem op de vlucht, Slingerstenen zijn hem maar kaf;
29As clavas são consideradas como restolho. Ele ri do arremesso do dardo.
29Een werpspies schijnt hem een riet, Hij lacht om het suizen der knots.
30O seu ventre é como cacos de cerâmica afiados, deixando um rastro na lama como um trilho de debulhar.
30Onder zijn buik zitten puntige scherven, Als een dorsslee krabt hij ermee op het slijk;
31Ele faz as profundezas ferverem como uma panela. Ele faz o mar como um vaso de unguento.
31Hij doet de afgrond koken als een ketel, Verandert de zee in een wierookpan;
32Ele faz brilhar um caminho atrás de si. Alguém pensaria que as profundezas têm cabelos brancos.
32Achter hem aan een lichtend spoor, Als had de afgrond zilveren lokken.
33Na terra não há o seu igual, que foi feito sem medo.
33Zijns gelijke is er op aarde niet; Geschapen, om niemand te vrezen;
34Ele vê tudo o que é elevado. Ele é rei sobre todos os filhos do orgulho.”
34Op al wat trots is, ziet hij neer, Hij is koning over alle verscheurende beesten!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.