Job 41
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Leviathan to cakoih hoi na tathok thai tih maw? To tih ai boeh loe anih ih palai to qui hoiah na pathlet pae thai tih maw?
1Vangt gij den Krokodil met de angel, Bindt ge hem de tong met koorden vast;
2A hnah to na daw pae moe, anih ih akam huh to cakoih hoiah na taqawt pae thai tih maw?
2Steekt ge hem een stok door de neus, Haalt ge een ring door zijn kaken;
3Anih mah tahmenhaih na hni ueloe, nang khaeah lok kanaem to thui tih maw?
3Zal hij heel veel tot u smeken, Of lieve woordjes tot u richten?
4Anih loe hing thung na tamna ah oh hanah, nang khaeah lokmaihaih sah tih maw?
4Zal hij een contract met u sluiten, En neemt ge hem voorgoed in uw dienst;
5Anih to tavaa hoi amhai baktiah nam hai haih han maw? To tih ai boeh loe nangmah ih nongpatanawk hanah anih to qui hoiah na pathlet pae han maw?
5Kunt ge met hem als met een vogeltje spelen, Bindt ge hem voor uw dochtertjes vast;
6Nam puinawk mah anih han buhraenghaih sah pae tih maw? Anih to hmuen zaw kaminawk khaeah athum o sak tih maw?
6Kunnen uw makkers hem verhandelen, En onder de venters verdelen?
7Sum kamsum hoiah anih ih ahin to na thunh thai tih maw? To tih ai boeh loe a lu to tanga thunhaih tayae hoiah na thunh thai tih maw?
7Kunt ge zijn huid met spiesen beplanten, Zijn kop met een vissersharpoen?
8Anih nuiah ban to mah koeng ah, anih tuk hanah poek hmah.
8Probeer eens, de hand op hem te leggen, Maar denk aan de strijd; ge doet het zeker niet weer,
9Khenah, anih pazawk han poekhaih loe azom pui ni; anih hnu kami loe amthaek bup mak ai maw?
9Want uw hoop komt vast bedrogen uit! Reeds bij zijn aanblik wordt men neergeslagen
10Anih to mi mah doeh pahrue thai mak ai; to tiah om nahaeloe mi maw ka hmaa ah angdoe thai tih?
10Er is niemand vermetel genoeg, hem te wekken. Wie houdt voor hem stand,
11Ka sak pathok let hanah mi mah maw na pakaa thai tih? Van tlim ih hmuennawk boih loe kai ih ni.
11Wie treedt tegen hem op, en blijft ongedeerd: Onder de ganse hemel Is er niet één!
12Leviathan ih khokbannawk, a thacakhaih hoi kahoih takpumnawk thui ai ah ka om thai mak ai.
12Ik wil niet zwijgen over zijn leden, Maar spreken over zijn nooit geëvenaarde kracht.
13Mi mah maw anih ih ahin to khok pae thai tih? Mi mah maw anih ih akam huh to cakoih hoi tathok hanah a taengah caeh thai tih?
13Wie heeft ooit zijn kleed opgelicht, Is doorgedrongen tussen zijn dubbel kuras?
14Mi mah maw anih ih mikhmai thok to paong pae thai tih? Anih ih haanawk loe zit thoh.
14Wie opent de dubbele deur van zijn muil; Rondom zijn tanden verschrikking!
15Kacak ah catui daeng baktih toengah, kangbok a nui ih ahin loe anih amoekhaih ah oh.
15Zijn rug is als rijen van schilden, Die als een muur van steen hem omsluiten
16Takhi akun thaih han ai ah, ahin maeto hoi maeto angbet.
16Het een ligt vlak naast het ander, Geen tocht kan er door;
17Ahin maeto hoi maeto angbet moe, kacakah angbet caeng pongah khram thai ai.
17Ze grijpen aan elkander vast, En sluiten onscheidbaar aaneen.
18Anih pasih naah hmai ampha, a mik loe akhawn bangah pakhrip ih mik baktiah oh.
18Door zijn niezen danst het licht, Zijn ogen zijn als de wimpers van het morgenrood;
19Anih ih pakha thung hoiah hmai aengh hoi hmai kangqong to tacawt.
19Uit zijn muil steken toortsen, En schieten vuurvonken uit;
20Tui tangdawh thlukbuk laom thung hoi tacawt hmaikhue baktih toengah, a hnakhaw thung hoiah hmaikhue to tacawt.
20Er stijgt rook uit zijn neusgaten op, Als uit een dampende en ziedende ketel.
21Anih anghahhaih takhi mah hmaisaae to amngaehsak moe, anih ih pakha thung hoiah kangqong hmai to tacawt.
21Zijn adem zet kolen in vuur, Uit zijn bek stijgen vlammen omhoog;
22Anih ih tahnong ah thacakhaih to oh, anih hmaa ah loe palungsethaih to anghoehaih ah oh.
22In zijn nek zetelt kracht, Ontsteltenis danst voor hem uit;
23Anih ih ngan thaquinawk loe nawnto amraep o, angthui thai ai, cakrap.
23Zijn vleeskwabben sluiten stevig aaneen, Onbeweeglijk aan hem vastgegoten;
24Anih ih palung loe thlung baktiah amtak; ue, cang kaehhaih thlung baktiah amtak.
24Zijn hart is vast als een kei, Hecht als een onderste molensteen:
25Anih angthawk tahang naah, thacak kaminawk loe zithaih hoiah oh o; anih tamai boh naah om o thai ai.
25Voor zijn majesteit sidderen de baren Trekken de golven der zee zich terug.
26Anih loe sumsen mah caa ai; tayae, palaa hoi ahnuk ahma kamsum tayae mah doeh caa ai.
26Het zwaard, dat hem treft, is er niet tegen bestand, Geen lans, geen speer en geen schicht.
27Anih loe sum to caphaeh baktiah poek moe, sumkamling doeh kahmawn thing baktiah a poek.
27Hij rekent het ijzer voor stro, Voor vermolmd hout het koper;
28Palaa mah anih to cawnsak thai mak ai; lawkthluem doeh tavai baktiah ni a poek.
28Geen pijlen jagen hem op de vlucht, Slingerstenen zijn hem maar kaf;
29Anih han loe thingboeng doeh cangkung baktiah ni oh; tayae hoi takhawh han pahuem naah anih mah pahnuithuih.
29Een werpspies schijnt hem een riet, Hij lacht om het suizen der knots.
30Anih ih zok loe kanoe laom koi baktiah oh; tangnong nui ih sum kanoe haa caehhaih ahmuen baktiah oh.
30Onder zijn buik zitten puntige scherven, Als een dorsslee krabt hij ermee op het slijk;
31Anih mah kathuk tuipui to laom thung ih tangdawh tui baktiah haeh moe, tuipui to laom nokhaih moithawk baktiah a sak.
31Hij doet de afgrond koken als een ketel, Verandert de zee in een wierookpan;
32A caeh taak ih loklam loe ampha pongah, tuipui loe sam kanglung baktiah oh.
32Achter hem aan een lichtend spoor, Als had de afgrond zilveren lokken.
33Anih baktiah zithaih tawn ai ah sak ih hmuen maeto doeh long nuiah om ai.
33Zijns gelijke is er op aarde niet; Geschapen, om niemand te vrezen;
34Anih loe kasang hmuennawk to khet; anih loe amoekhaih hmuennawk boih ih siangpahrang ah oh, tiah a naa.
34Op al wat trots is, ziet hij neer, Hij is koning over alle verscheurende beesten!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.