Ioba 41
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1E HOOPAA anei oe i ka leviatana me ka makau? A e kaomi i kona alelo me ke aho?
1Vangt gij den Krokodil met de angel, Bindt ge hem de tong met koorden vast;
2E hiki anei ia oe ke hookomo i ke kaula kaluha i kona ihu? A me ka makau e hoolou i kona iwia?
2Steekt ge hem een stok door de neus, Haalt ge een ring door zijn kaken;
3E hoomahuahua anei ia i ka nonoi ana ia oe? E olelo anei ia i na mea hooluolu ia oe?
3Zal hij heel veel tot u smeken, Of lieve woordjes tot u richten?
4A hoopaa anei ia i ka berita me oe? E lawe anei oe ia ia i kauwa mau loa?
4Zal hij een contract met u sluiten, En neemt ge hem voorgoed in uw dienst;
5E paani pu anei oe me ia me he manu la? E hoopaa anei oe ia ia no kou poe wahine opio?
5Kunt ge met hem als met een vogeltje spelen, Bindt ge hem voor uw dochtertjes vast;
6E hana anei na makamaka ia ia i mea ahaaina? E mahele anei lakou ia ia iwaena o ka poe kuai?
6Kunnen uw makkers hem verhandelen, En onder de venters verdelen?
7E hiki anei ia oe ke hoopiha i kona ili i na mea oi? I kona poo hoi i na o-ia?
7Kunt ge zijn huid met spiesen beplanten, Zijn kop met een vissersharpoen?
8E kau oe i kou lima maluna ona, E hoomanao i ke kaua, a e hooki iho.
8Probeer eens, de hand op hem te leggen, Maar denk aan de strijd; ge doet het zeker niet weer,
9Aia hoi, o ka manao e paa aku ia ia ua make hewa: Aole anei e hina ilalo ka mea e nana aku ana ia ia?
9Want uw hoop komt vast bedrogen uit! Reeds bij zijn aanblik wordt men neergeslagen
10Aohe mea aa e hoala ia ia: A owai la hoi ka mea e hiki ke ka imua o'u?
10Er is niemand vermetel genoeg, hem te wekken. Wie houdt voor hem stand,
11Owai ka i hana mua mai na'u, a e uku aku au? O na mea a pau malalo o ka lani, no'u ia.
11Wie treedt tegen hem op, en blijft ongedeerd: Onder de ganse hemel Is er niet één!
12Aole au e huna i kona mau lala, Aole hoi i ka ikaika a me ka nani o kana mea kaua.
12Ik wil niet zwijgen over zijn leden, Maar spreken over zijn nooit geëvenaarde kracht.
13Owai ka mea e wehe ae i ke alo o kona kapa? Owai ka mea e komo iloko o kona mau a palua?
13Wie heeft ooit zijn kleed opgelicht, Is doorgedrongen tussen zijn dubbel kuras?
14Owai ka mea e wehe ae i na pani o kona maka? O kona mau niho a puni he mea weliweli ia.
14Wie opent de dubbele deur van zijn muil; Rondom zijn tanden verschrikking!
15O kona haaheo, o kona mau palekaua paa no ia, I hoopiliia i ka mea kapili paa.
15Zijn rug is als rijen van schilden, Die als een muur van steen hem omsluiten
16Ua pili kekahi i kekahi, Aole e komo ka makani iwaena o lakou.
16Het een ligt vlak naast het ander, Geen tocht kan er door;
17Ua pili pu kekahi me kekahi, Ua hui pu ia lakou, aole e hiki ke hookaawaleia'e.
17Ze grijpen aan elkander vast, En sluiten onscheidbaar aaneen.
18Ma kona kiha ana alohi mai la ka malamalama, O kona mau maka ua like me na lihilihi o ke kakahiaka.
18Door zijn niezen danst het licht, Zijn ogen zijn als de wimpers van het morgenrood;
19Mailoko mai o kona waha hele aku na lapalapa, A lele aku na huna ahi.
19Uit zijn muil steken toortsen, En schieten vuurvonken uit;
20Mailoko mai o kona mau pukaihu puka aku ka mahu, E like me ko ka ipuhao wela, a me ka ipuhao lapalapa.
20Er stijgt rook uit zijn neusgaten op, Als uit een dampende en ziedende ketel.
21Hoa aku kona hanu i na lanahu, A mai kona waha puka aku ka lapalapa.
21Zijn adem zet kolen in vuur, Uit zijn bek stijgen vlammen omhoog;
22Maloko o kona a-i ke noho la ka ikaika, A lelele ka weliweli imua ona.
22In zijn nek zetelt kracht, Ontsteltenis danst voor hem uit;
23O na wahi lewalewa o kona io ua pilipaaia, Ua paa ia ia, aole e hoonaueia.
23Zijn vleeskwabben sluiten stevig aaneen, Onbeweeglijk aan hem vastgegoten;
24O kona naau ua paa, me he pohaku la, A ua paakiki e like me ka pohaku lalo o ka wili.
24Zijn hart is vast als een kei, Hecht als een onderste molensteen:
25I kona ea ana iluna, makau ka poe ikaika; No ka weliweli pihoihoi lakou.
25Voor zijn majesteit sidderen de baren Trekken de golven der zee zich terug.
26O ke kau ana o ka pahikaua ia ia aole ia e paa: O ka pahi o, o ka ihe, a me ka pololu.
26Het zwaard, dat hem treft, is er niet tegen bestand, Geen lans, geen speer en geen schicht.
27Ua manao no ia i ka hao he like ia me ka mauu maloo, A i ke keleawe me he laau popopo la.
27Hij rekent het ijzer voor stro, Voor vermolmd hout het koper;
28Aole e hiki i ka pua pana ke hooauhee ia ia: O na pohaku o ka maa, ua like ia me ka opala.
28Geen pijlen jagen hem op de vlucht, Slingerstenen zijn hem maar kaf;
29Ua manaoia ka newa e like me ka opala; Ua akaaka no ia i ka naue ana o ka ihe.
29Een werpspies schijnt hem een riet, Hij lacht om het suizen der knots.
30Malalo ona na apana ipu lepo: Hohola aku ia i ka mea oi maluna o ka lepo.
30Onder zijn buik zitten puntige scherven, Als een dorsslee krabt hij ermee op het slijk;
31Hoopohapoha no ia i ka hohonu, me he ipuhao la: Hana no ia i ke kai me he ipu mea hamo la.
31Hij doet de afgrond koken als een ketel, Verandert de zee in een wierookpan;
32Waiho no ia i ala malamalama mahope ona; Ua manaoia ka hohonu, he poohina.
32Achter hem aan een lichtend spoor, Als had de afgrond zilveren lokken.
33Aohe mea like maluna o ka honua, Ka mea i hanaia me ka makau ole.
33Zijns gelijke is er op aarde niet; Geschapen, om niemand te vrezen;
34Nana mai no ia i na mea kiekie a pau; Oia ke alii maluna o ka poe haaheo a pau.
34Op al wat trots is, ziet hij neer, Hij is koning over alle verscheurende beesten!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.