Ioba 28
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1HE oiaio, he wahi ahu no ke kala, A he wahi no ke gula, kahi a lakou e hoomaemae ai.
1Zeker, er is een plaats, waaruit het zilver komt, Een oord, waar het goud wordt gewassen,
2Ua laweia ka hao mailoko mai o ka lepo, A ua hooheheeia ke keleawe mailoko mai o ka pohaku.
2Het ijzer uit de bodem gehaald, De steen tot koper gesmolten;
3Hoonoho no ia i ka hope no ka pouli, A imi no ia ma na wahi hohonu a pau; I ka pohaku o ka pouli a me ka malu make.
3Waar men in de uiterste duisternis doordringt, En de diepste plekken doorvorst. In de rotsen, duister en somber.
4Eli ae ia i lua mao aku mai kahi e noho ai na kanaka; Iho lakou ilalo aole ma ka wawae, A lewa lakou mai kanaka aku.
4Worden schachten gehakt door een volk, dat er niet hoort, Dat door de wandelaars wordt vergeten, Daar ver van de mensen hangt en zweeft;
5O ka honua, kahi i puka mai ai ka berena, Ua hoohuaiia oia malalo iho ona e like me ke ahi.
5En de aarde, waaruit het brood ontspruit, Wordt in haar ingewanden omgewoeld als door vuur.
6O kona mau pohaku, kahi o ka sapira; A he lepo gula kona.
6Haar rotsen zijn de plaats van saffier, Haar stof bevat goud;
7O ke alanui aole i ikeia e ka manu, Aole i ikeia e ka maka o ka vuletura;
7De arend kent er de weg niet heen, Het valkenoog bespeurt hem niet;
8Aole i hehi iho na holoholona hihiu ia ia, Aole ka liona i maalo ae ilaila.
8De roofdieren betreden hem niet, De luipaard gaat er niet heen.
9Kau aku no ia i kona lima maluna o ka pohakupaa; Hookahuli ae ia i na mauna mai ke kumu aku.
9De mens slaat zijn hand aan de harde steen, Woelt de bergen om van hun grondslag af,
10Hoopoha no ia i ke kahawai mawaena o na pohaku; A ike no kona maka i na mea waiwai nui a pau.
10Breekt gangen in de rotsen uit, Niets kostbaars ontsnapt aan zijn oog;
11Pani aku no ia i na wai i ke kahe ana iho, A o na mea i hunaia kana i lawe mai ai i ka malamalama.
11Hij zoekt de bronnen der stromen af, En brengt wat verborgen lag aan het licht.
12Aka, mahea la e loaa'i ka noeau? Mahea hoi kahi o ka naauao?
12Maar de wijsheid, waar is zij te vinden, En waar is het oord van het inzicht?
13Aohe kanaka i ike i kona kumukuai; Aole hoi e loaa ia ma ka aina o ka poe e ola ana.
13De mens kent er de weg niet heen, In het land der levenden bevindt ze zich niet.
14I mai ka hohonu, Aole ia iloko o'u: I mai la hoi ke kai, Aole ia me au.
14De afgrond roept: In mij is ze niet! De zee herhaalt: Ze is niet bij mij!
15Aole e haawiia ke gula maikai i kumu e loaa mai ai, Aole hoi e kaupaona ke kala i kumukuai nona.
15Zij wordt niet gekocht voor het fijnste goud, Geen zilver gewogen, om haar te betalen;
16Aole e kau pu ia oia me ke gula o Opira, Me ka pohaku onika maikai a me ka sapira.
16Zij wordt niet geschat tegen goud van Ofir, Tegen kostbare onyx, noch saffier;
17Aole e hoolikeia ke gula a me ka pohaku aniani me ia: Aole e hooliloia ia mea no na ipu gula maikai.
17Geen goud, geen glaswerk kan haar evenaren, Geen gouden vaas is haar prijs.
18Aole e manaoia ke akoakoa, a me ka pohaku maikai: No ka mea, o ka waiwai o ka noeau ua oi aku ia mamua o na momi.
18Paarlen en kristal zijn naast haar niet in tel, Het vinden der wijsheid gaat dat van koralen te boven;
19Aole e hoolikeia ke topaza o Aitiopa me ia, Aole hoi ia e kau pu ia me ke gula maikai.
19Topaas van Koesj kan het niet bij haar halen, Het zuiverst goud weegt niet tegen haar op.
20Mai hea mai hoi ka noeau? A mahea hoi kahi o ka naauao?
20De wijsheid, waar komt zij vandaan; Het inzicht, waar is zijn plaats?
21No ka mea, ua hunaia oia mai na maka aku o ka poe a pau e ola ana, A ua nalo oia mai na manu o ka lewa aku.
21Zij ligt verborgen voor het oog van al wat leeft, Verscholen voor de vogels in de lucht;
22I mai la ka po a me ka make, Ua lohe no maua me ko maua pepeiao i kona lono.
22De onderwereld en dood roepen uit: Onze oren hebben enkel van haar bij geruchte gehoord.
23Ua maopopo no i ke Akua kona aoao, A oia ka i ike i kona wahi.
23Het is God, die de weg naar haar kent, Hij alleen weet, waar zij toeft.
24No ka mea, oia ka i nana aku i na welau o ka honua, Ua ike no ia malalo o ka lani a pau;
24Want Hij blikte tot aan de grenzen der aarde, Zag al wat onder de hemel bestond:
25E hana i ka mea kaupaona no ka makani, A ua ana no ia i na wai maloko o ka mea ana.
25Toen Hij het gewicht van de wind bepaalde, De maat voor het water bestemde;
26I kana hana ana i ke kanawai no ka ua, A me ke ala no ka uwila o ka hekili;
26Toen Hij de regen zijn wet gaf, En de donder zijn weg.
27Alaila ike no oia ia mea, a hoike mai hoi ia; Hoomakaukau oia ia mea, a imi aku hoi ia mea.
27Toen aanschouwde Hij haar en verkondigde haar, Kende Hij haar en doorgrondde haar;
28A ua i mai no ia i ke kanaka, Aia hoi, o ka makau i ka Haku, oia ka noeau; A o ka haalele i ka hewa, oia ka naauao.
28Maar Hij sprak tot den mens: Zie, de vreze des Heren is wijsheid, En het kwade te mijden is inzicht!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.