Ioba 28
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1HE oiaio, he wahi ahu no ke kala, A he wahi no ke gula, kahi a lakou e hoomaemae ai.
1Es hat das Silber seine Gänge, und das Gold, das man läutert seinen Ort.
2Ua laweia ka hao mailoko mai o ka lepo, A ua hooheheeia ke keleawe mailoko mai o ka pohaku.
2Eisen bringt man aus der Erde, und aus den Steinen schmelzt man Erz.
3Hoonoho no ia i ka hope no ka pouli, A imi no ia ma na wahi hohonu a pau; I ka pohaku o ka pouli a me ka malu make.
3Man macht der Finsternis ein Ende und findet zuletzt das Gestein tief verborgen.
4Eli ae ia i lua mao aku mai kahi e noho ai na kanaka; Iho lakou ilalo aole ma ka wawae, A lewa lakou mai kanaka aku.
4Man bricht einen Schacht von da aus, wo man wohnt; darin hangen und schweben sie als die Vergessenen, da kein Fuß hin tritt, fern von den Menschen.
5O ka honua, kahi i puka mai ai ka berena, Ua hoohuaiia oia malalo iho ona e like me ke ahi.
5Man zerwühlt unten die Erde wie mit Feuer, darauf doch oben die Speise wächst.
6O kona mau pohaku, kahi o ka sapira; A he lepo gula kona.
6Man findet Saphir an etlichen Orten, und Erdenklöße, da Gold ist.
7O ke alanui aole i ikeia e ka manu, Aole i ikeia e ka maka o ka vuletura;
7Den Steig kein Adler erkannt hat und kein Geiersauge gesehen;
8Aole i hehi iho na holoholona hihiu ia ia, Aole ka liona i maalo ae ilaila.
8es hat das stolze Wild nicht darauf getreten und ist kein Löwe darauf gegangen.
9Kau aku no ia i kona lima maluna o ka pohakupaa; Hookahuli ae ia i na mauna mai ke kumu aku.
9Auch legt man die Hand an die Felsen und gräbt die Berge um.
10Hoopoha no ia i ke kahawai mawaena o na pohaku; A ike no kona maka i na mea waiwai nui a pau.
10Man reißt Bäche aus den Felsen; und alles, was köstlich ist, sieht das Auge.
11Pani aku no ia i na wai i ke kahe ana iho, A o na mea i hunaia kana i lawe mai ai i ka malamalama.
11Man wehrt dem Strome des Wassers und bringt, das darinnen verborgen ist, ans Licht.
12Aka, mahea la e loaa'i ka noeau? Mahea hoi kahi o ka naauao?
12Wo will man aber die Weisheit finden? und wo ist die Stätte des Verstandes?
13Aohe kanaka i ike i kona kumukuai; Aole hoi e loaa ia ma ka aina o ka poe e ola ana.
13Niemand weiß, wo sie liegt, und sie wird nicht gefunden im Lande der Lebendigen.
14I mai ka hohonu, Aole ia iloko o'u: I mai la hoi ke kai, Aole ia me au.
14Die Tiefe spricht: “Sie ist in mir nicht”; und das Meer spricht: “Sie ist nicht bei mir”.
15Aole e haawiia ke gula maikai i kumu e loaa mai ai, Aole hoi e kaupaona ke kala i kumukuai nona.
15Man kann nicht Gold um sie geben noch Silber darwägen, sie zu bezahlen.
16Aole e kau pu ia oia me ke gula o Opira, Me ka pohaku onika maikai a me ka sapira.
16Es gilt ihr nicht gleich ophirisch Gold oder köstlicher Onyx und Saphir.
17Aole e hoolikeia ke gula a me ka pohaku aniani me ia: Aole e hooliloia ia mea no na ipu gula maikai.
17Gold und Glas kann man ihr nicht vergleichen noch um sie golden Kleinod wechseln.
18Aole e manaoia ke akoakoa, a me ka pohaku maikai: No ka mea, o ka waiwai o ka noeau ua oi aku ia mamua o na momi.
18Korallen und Kristall achtet man gegen sie nicht. Die Weisheit ist höher zu wägen denn Perlen.
19Aole e hoolikeia ke topaza o Aitiopa me ia, Aole hoi ia e kau pu ia me ke gula maikai.
19Topaz aus dem Mohrenland wird ihr nicht gleich geschätzt, und das reinste Gold gilt ihr nicht gleich.
20Mai hea mai hoi ka noeau? A mahea hoi kahi o ka naauao?
20Woher kommt denn die Weisheit? und wo ist die Stätte des Verstandes?
21No ka mea, ua hunaia oia mai na maka aku o ka poe a pau e ola ana, A ua nalo oia mai na manu o ka lewa aku.
21Sie ist verhohlen vor den Augen aller Lebendigen, auch den Vögeln unter dem Himmel.
22I mai la ka po a me ka make, Ua lohe no maua me ko maua pepeiao i kona lono.
22Der Abgrund und der Tod sprechen: “Wir haben mit unsern Ohren ihr Gerücht gehört.”
23Ua maopopo no i ke Akua kona aoao, A oia ka i ike i kona wahi.
23Gott weiß den Weg dazu und kennt ihre Stätte.
24No ka mea, oia ka i nana aku i na welau o ka honua, Ua ike no ia malalo o ka lani a pau;
24Denn er sieht die Enden der Erde und schaut alles, was unter dem Himmel ist.
25E hana i ka mea kaupaona no ka makani, A ua ana no ia i na wai maloko o ka mea ana.
25Da er dem Winde sein Gewicht machte und setzte dem Wasser sein gewisses Maß;
26I kana hana ana i ke kanawai no ka ua, A me ke ala no ka uwila o ka hekili;
26da er dem Regen ein Ziel machte und dem Blitz und Donner den Weg:
27Alaila ike no oia ia mea, a hoike mai hoi ia; Hoomakaukau oia ia mea, a imi aku hoi ia mea.
27da sah er sie und verkündigte sie, bereitete sie und ergründete sie
28A ua i mai no ia i ke kanaka, Aia hoi, o ka makau i ka Haku, oia ka noeau; A o ka haalele i ka hewa, oia ka naauao.
28und sprach zu den Menschen: Siehe, die Furcht des Herrn, das ist Weisheit; und meiden das Böse, das ist Verstand.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.