Ioba
Chapter 21
Baibala Hemolele (Hawaii…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1A OLELO mai la o loba, i mai la,
1Hiob antwortete und sprach:
2E hoolohe pono oukou i ka'u olelo, A o keia ko oukou hooluolu ana.
2Hört doch meiner Rede zu und laßt mir das anstatt eurer Tröstungen sein!
3E ae mai oukou ia'u e olelo aku ai au, A mahope o kuu olelo, e hoomaewaewa oukou.
3Vertragt mich, daß ich auch rede, und spottet darnach mein!
4Owau hoi, i ke kanaka anei kuu ulono ana? A ina pela, no ke aha la ka huhu ole o kuu uhane?
4Handle ich denn mit einem Menschen? oder warum sollte ich ungeduldig sein?
5E nana oukou ia'u a e pihoihoi, A e kau oukou i ka lima maluna o ka waha.
5Kehrt euch her zu mir; ihr werdet erstarren und die Hand auf den Mund legen müssen.
6A ina e hoomanao wau, ua weliweli au, A loohia kuu io e ka haalulu.
6Wenn ich daran denke, so erschrecke ich, und Zittern kommt mein Fleisch an.
7No ke aha la e ola ana ka poe hewa, E elemakule ana, e nui ana hoi i ka waiwai?
7Warum leben denn die Gottlosen, werden alt und nehmen zu an Gütern?
8O ko lakou hua, ua hookupaaia me lakou imua o ko lakou alo, A o ka lakou poe keiki imua o ko lakou maka.
8Ihr Same ist sicher um sie her, und ihre Nachkömmlinge sind bei ihnen.
9Ua maluhia ko lakou mau hale, aohe makau, Aole hoi ka laau hahau o ke Akua maluna o lakou.
9Ihr Haus hat Frieden vor der Furcht, und Gottes Rute ist nicht über ihnen.
10Hapai no ka lakou bipi, aole hoi i hemahema; Hua mai no ka lakou bipiohi, aole i hanau hapa.
10Seinen Stier läßt man zu, und es mißrät ihm nicht; seine Kuh kalbt und ist nicht unfruchtbar.
11Kuu aku lakou i ka lakou poe kamalii me he kumu hipa la, A lelele no ka lakou poe keiki.
11Ihre jungen Kinder lassen sie ausgehen wie eine Herde, und ihre Knaben hüpfen.
12Hoomaka lakou me ka pahu kani a me ka lira, A olioli lakou i ke kani ana o ka hokiokio.
12Sie jauchzen mit Pauken und Harfen und sind fröhlich mit Flöten.
13Noho lakou i ko lakou mau la me ka pomaikai, A iho koke lakou i ka po.
13Sie werden alt bei guten Tagen und erschrecken kaum einen Augenblick vor dem Tode,
14A olelo iho lakou i ke Akua, E hele oe mai o makou aku; A o ka ike i kou mau aoao, aohe makou makemake.
14die doch sagen zu Gott: “Hebe dich von uns, wir wollen von deinen Wegen nicht wissen!
15Owai ka Mea mana, i malama ai kakou ia ia? Heaha ka mea e loaa ai, ke nonoi kakou ia ia?
15Wer ist der Allmächtige, daß wir ihm dienen sollten? oder was sind wir gebessert, so wir ihn anrufen?”
16Aia hoi, aole ma ko lakou lima ko lakou pomaikai: O ke kuka ana o ka poe hewa, ua mamao aku ia ia'u.
16“Aber siehe, ihr Glück steht nicht in ihren Händen; darum soll der Gottlosen Sinn ferne von mir sein.”
17He pinepine i pio ai ke kukui o ka poe hewa, A e hiki koke mai hoi ko lakou make maluna o lakou, A ua hooili mai ia i na eha ma kona inaina.
17Wie oft geschieht's denn, daß die Leuchte der Gottlosen verlischt und ihr Unglück über sie kommt? daß er Herzeleid über sie austeilt in seinem Zorn?
18Ua like lakou me ka mauu maloo imua o ka makani, E like hoi me ka opala a ka puahiohio i lawe aku.
18daß sie werden wie Stoppeln vor dem Winde und wie Spreu, die der Sturmwind wegführt?
19Ua hoomau ke Akua i kona hewa no kana poe keiki: Ua uku mai ia ia ia, a e ike auanei oia.
19“Gott spart desselben Unglück auf seine Kinder”. Er vergelte es ihm selbst, daß er's innewerde.
20E ike no kona maka i kona popilikia. E inu no ia i ka huhu o ka Mea mana.
20Seine Augen mögen sein Verderben sehen, und vom Grimm des Allmächtigen möge er trinken.
21No ka mea, heaha la kana hana iloko o kona hale mahope ona, I ka manawa e okiia'i mawaena ka huina o kona mau malama?
21Denn was ist ihm gelegen an seinem Hause nach ihm, wenn die Zahl seiner Monden ihm zugeteilt ist?
22K ao mai anei kekahi i ke Akua i ka ike, I ka mea hooponopono i ka poe kiekie?
22Wer will Gott lehren, der auch die Hohen richtet?
23Make no kekahi iwaena o kona pomaikai, E noho nanea ana a me ka oluolu.
23Dieser stirbt frisch und gesund in allem Reichtum und voller Genüge,
24Ua piha kona mau aoao i ka momona, Ua mau kona mau iwi i ka lolo.
24sein Melkfaß ist voll Milch, und seine Gebeine werden gemästet mit Mark;
25A make no kekahi me ka naau ehaeha, Aole ia i hoao i ka lealea.
25jener aber stirbt mit betrübter Seele und hat nie mit Freuden gegessen;
26E moe pu laua i ka lepo, A e paapu na ilo maluna o laua.
26und liegen gleich miteinander in der Erde, und Würmer decken sie zu.
27Aia hoi, ua ike no wau i ko oukou mau noonoo ana, A me ko oukou mau manao a oukou i hoino ai ia'u.
27Siehe, ich kenne eure Gedanken wohl und euer frevles Vornehmen gegen mich.
28No ka mea, ke olelo nei oukou, Auhea ka hale o ke alii? Auhea hoi ka uhi o na halelewa o ka poe hewa?
28Denn ihr sprecht: “Wo ist das Haus des Fürsten? und wo ist die Hütte, da die Gottlosen wohnten?”
29Aole anei oukou i ninau i ka poe e maalo ae ana ma ke ala? A ike ole anei oukou i ko lakou mau hoailona?
29Habt ihr denn die Wanderer nicht befragt und nicht gemerkt ihre Zeugnisse?
30No ka mea, ua waihoia ka poe hewa no ka la popilikia, A e laweia mai lakou no ka la e inaina ai.
30Denn der Böse wird erhalten am Tage des Verderbens, und am Tage des Grimms bleibt er.
31Owai ka mea e hoike aku i kona aoao imua ona? A owai ka mea e uku aku ia ia i kana mea i hana'i?
31Wer will ihm ins Angesicht sagen, was er verdient? wer will ihm vergelten, was er tut?
32A e laweia aku oia i ka luakupapau, A e kiaiia oia ma ka hale kupapau.
32Und er wird zu Grabe geleitet und hält Wache auf seinem Hügel.
33E kau oluolu maluna ona na papaa lepo o ke awawa, A mahope ona e hahai aku na kanaka a pau, E like me ka poe mamua ona he lehulehu no.
33Süß sind ihm die Schollen des Tales, und alle Menschen ziehen ihm nach; und derer, die ihm vorangegangen sind, ist keine Zahl.
34A pehea la ko oukou hooluolu make hewa ana mai ia'u, A ua hewa ka oukou olelo ana mai?
34Wie tröstet ihr mich so vergeblich, und eure Antworten finden sich unrecht!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.