โยบ 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1โยบจึงตอบว่า
1Hiob antwortete und sprach:
2“ตั้งใจฟังคำพูดผม ให้สิ่งนี้เป็นการปลอบใจจากพวกคุณ
2Hört doch meiner Rede zu und laßt mir das anstatt eurer Tröstungen sein!
3อดทนให้ผมพูดบ้าง พูดจบแล้ว จะเยาะเย้ยก็เชิญ
3Vertragt mich, daß ich auch rede, und spottet darnach mein!
4ผมร้องทุกข์ต่อมนุษย์หรือ? ทำไมผมจะร้อนใจไม่ได้?
4Handle ich denn mit einem Menschen? oder warum sollte ich ungeduldig sein?
5มองผมแล้วจงตกตะลึง เอามือปิดปากไว้
5Kehrt euch her zu mir; ihr werdet erstarren und die Hand auf den Mund legen müssen.
6พอนึกถึง ผมก็หวั่นไหว ความสยองเกาะกุมเนื้อผม
6Wenn ich daran denke, so erschrecke ich, und Zittern kommt mein Fleisch an.
7“ทำไมคนชั่วยังมีชีวิต แก่ชรา แล้วยังมีอำนาจมากขึ้น?
7Warum leben denn die Gottlosen, werden alt und nehmen zu an Gütern?
8ลูกของพวกเขาตั้งตัวมั่นคงอยู่ด้วยกันต่อหน้า ลูกหลานอยู่ต่อหน้าต่อตา
8Ihr Same ist sicher um sie her, und ihre Nachkömmlinge sind bei ihnen.
9บ้านของพวกเขาปลอดภัย ไม่มีความกลัว ไม้เรียวของพระเจ้าไม่ได้อยู่เหนือพวกเขา
9Ihr Haus hat Frieden vor der Furcht, und Gottes Rute ist nicht über ihnen.
10วัวตัวผู้ผสมพันธุ์ไม่เคยพลาด วัวตัวเมียคลอดลูกและไม่แท้ง
10Seinen Stier läßt man zu, und es mißrät ihm nicht; seine Kuh kalbt und ist nicht unfruchtbar.
11พวกเขาปล่อยลูกเล็กๆ ออกไปเหมือนฝูงสัตว์ ลูกๆ เต้นรำ
11Ihre jungen Kinder lassen sie ausgehen wie eine Herde, und ihre Knaben hüpfen.
12พวกเขาร้องเพลงกับรำมะนาและพิณ รื่นเริงกับเสียงปี่
12Sie jauchzen mit Pauken und Harfen und sind fröhlich mit Flöten.
13พวกเขาใช้วันเวลาอย่างรุ่งเรือง แล้วลงสู่เชโอลในพริบตา
13Sie werden alt bei guten Tagen und erschrecken kaum einen Augenblick vor dem Tode,
14พวกเขาบอกพระเจ้าว่า ‘ไปจากพวกเราเถอะ เราไม่อยากรู้ทางของพระองค์
14die doch sagen zu Gott: “Hebe dich von uns, wir wollen von deinen Wegen nicht wissen!
15พระผู้ทรงฤทธิ์เป็นอะไร เราจึงต้องรับใช้? ถ้าอธิษฐานถึงพระองค์ เราจะได้ประโยชน์อะไร?’
15Wer ist der Allmächtige, daß wir ihm dienen sollten? oder was sind wir gebessert, so wir ihn anrufen?”
16ดูสิ ความรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือพวกเขา แผนของคนชั่วอยู่ไกลจากผม
16“Aber siehe, ihr Glück steht nicht in ihren Händen; darum soll der Gottlosen Sinn ferne von mir sein.”
17“บ่อยแค่ไหนที่ตะเกียงคนชั่วดับ ที่ภัยพิบัติมาถึงพวกเขา ที่พระเจ้าแบ่งสรรความทุกข์ด้วยความโกรธ?
17Wie oft geschieht's denn, daß die Leuchte der Gottlosen verlischt und ihr Unglück über sie kommt? daß er Herzeleid über sie austeilt in seinem Zorn?
18บ่อยแค่ไหนที่พวกเขาเป็นเหมือนฟางต่อหน้าลม เหมือนแกลบที่พายุพัดไป?
18daß sie werden wie Stoppeln vor dem Winde und wie Spreu, die der Sturmwind wegführt?
19พวกคุณพูดว่า ‘พระเจ้าเก็บความผิดของเขาไว้ให้ลูกๆ’ ขอให้พระองค์ตอบแทนตัวเขาเอง เพื่อเขาจะได้รู้
19“Gott spart desselben Unglück auf seine Kinder”. Er vergelte es ihm selbst, daß er's innewerde.
20ขอให้ตาเขาเห็นความพินาศของตน ให้เขาดื่มความโกรธของพระผู้ทรงฤทธิ์
20Seine Augen mögen sein Verderben sehen, und vom Grimm des Allmächtigen möge er trinken.
21เขาจะใส่ใจอะไรกับบ้านที่เหลือหลังจากตาย เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดไปแล้ว?
21Denn was ist ihm gelegen an seinem Hause nach ihm, wenn die Zahl seiner Monden ihm zugeteilt ist?
22“จะมีใครสอนความรู้แก่พระเจ้าได้ ในเมื่อพระองค์ตัดสินผู้ที่อยู่สูง?
22Wer will Gott lehren, der auch die Hohen richtet?
23คนหนึ่งตายขณะที่ยังแข็งแรงเต็มที่ อยู่สบายและสงบทุกอย่าง
23Dieser stirbt frisch und gesund in allem Reichtum und voller Genüge,
24ถังของเขาเต็มด้วยน้ำนม ไขกระดูกชุ่มอยู่
24sein Melkfaß ist voll Milch, und seine Gebeine werden gemästet mit Mark;
25อีกคนตายด้วยใจขมขื่น ไม่เคยลิ้มรสสิ่งดี
25jener aber stirbt mit betrübter Seele und hat nie mit Freuden gegessen;
26ทั้งสองนอนในฝุ่นเหมือนกัน มีหนอนปกคลุม
26und liegen gleich miteinander in der Erde, und Würmer decken sie zu.
27“ผมรู้ความคิดของพวกคุณ รู้แผนที่พวกคุณจะใช้ทำร้ายผม
27Siehe, ich kenne eure Gedanken wohl und euer frevles Vornehmen gegen mich.
28พวกคุณพูดว่า ‘บ้านของเจ้าผู้ครองนครอยู่ไหน? เต็นท์ที่คนชั่วเคยอยู่ อยู่ที่ไหน?’
28Denn ihr sprecht: “Wo ist das Haus des Fürsten? und wo ist die Hütte, da die Gottlosen wohnten?”
29พวกคุณไม่เคยถามคนเดินทางหรือ? ไม่รู้คำให้การของพวกเขาหรือ
29Habt ihr denn die Wanderer nicht befragt und nicht gemerkt ihre Zeugnisse?
30ว่าคนชั่วถูกเก็บไว้จนถึงวันภัยพิบัติ พวกเขาถูกนำออกมาสู่วันแห่งความโกรธ?
30Denn der Böse wird erhalten am Tage des Verderbens, und am Tage des Grimms bleibt er.
31ใครจะบอกทางของเขาต่อหน้าเขา? ใครจะตอบแทนสิ่งที่เขาทำ?
31Wer will ihm ins Angesicht sagen, was er verdient? wer will ihm vergelten, was er tut?
32แต่เขาจะถูกหามไปสู่หลุมศพ มีคนเฝ้าสุสาน
32Und er wird zu Grabe geleitet und hält Wache auf seinem Hügel.
33ก้อนดินในหุบเขาจะหวานชื่นสำหรับเขา ทุกคนจะตามเขาไป เหมือนคนก่อนหน้าเขาที่มากเกินจะนับ
33Süß sind ihm die Schollen des Tales, und alle Menschen ziehen ihm nach; und derer, die ihm vorangegangen sind, ist keine Zahl.
34แล้วพวกคุณจะปลอบใจผมด้วยเรื่องไร้สาระได้อย่างไร ในเมื่อคำตอบพวกคุณเหลือแต่ความเท็จ?”
34Wie tröstet ihr mich so vergeblich, und eure Antworten finden sich unrecht!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.