โยบ 17

Freedom Bible (Thai)

Lutherbibel 1912

1“วิญญาณผมหมดสิ้น วันเวลาของผมดับลง หลุมศพพร้อมรอผม

1Mein Odem ist schwach, und meine Tage sind abgekürzt; das Grab ist da.

2มีแต่คนเยาะเย้ยอยู่กับผม ตาผมเฝ้ามองการยั่วยุของพวกเขา

2Fürwahr, Gespött umgibt mich, und auf ihrem Hadern muß mein Auge weilen.

3“ขอพระองค์วางหลักประกัน เป็นผู้ค้ำประกันข้าพเจ้าต่อพระองค์เอง ใครจะจับมือตกลงกับข้าพเจ้า?

3Sei du selber mein Bürge bei dir; wer will mich sonst vertreten?

4พระองค์ปิดใจพวกเขาไม่ให้เข้าใจ จึงจะไม่ยกพวกเขาขึ้น

4Denn du hast ihrem Herzen den Verstand verborgen; darum wirst du ihnen den Sieg geben.

5คนที่กล่าวโทษเพื่อนเพื่อเอาทรัพย์ แม้แต่ตาของลูกเขาก็จะมืดดับ

5Es rühmt wohl einer seinen Freunden die Ausbeute; aber seiner Kinder Augen werden verschmachten.

6“แต่พระองค์ทำให้ผมกลายเป็นขี้ปากของผู้คน พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้า

6Er hat mich zum Sprichwort unter den Leuten gemacht, und ich muß mir ins Angesicht speien lassen.

7ตาผมมัวเพราะความเศร้า ร่างกายทุกส่วนเป็นเหมือนเงา

7Mein Auge ist dunkel geworden vor Trauern, und alle meine Glieder sind wie ein Schatten.

8คนซื่อตรงจะตกตะลึงกับเรื่องนี้ คนบริสุทธิ์จะลุกขึ้นต่อต้านคนไม่ยำเกรงพระเจ้า

8Darüber werden die Gerechten sich entsetzen, und die Unschuldigen werden sich entrüsten gegen die Heuchler.

9แต่คนเที่ยงธรรมจะยึดมั่นในทางของตน คนมือสะอาดจะแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ

9Aber der Gerechte wird seinen Weg behalten; und wer reine Hände hat, wird an Stärke zunehmen.

10ส่วนพวกคุณทุกคน กลับมาเถอะ ผมจะไม่พบคนมีปัญญาในหมู่พวกคุณเลย

10Wohlan, so kehrt euch alle her und kommt; ich werde doch keinen Weisen unter euch finden.

11วันเวลาของผมผ่านไปแล้ว แผนของผมพังลง ความคิดในใจก็เช่นกัน

11Meine Tage sind vergangen; meine Anschläge sind zerrissen, die mein Herz besessen haben.

12พวกเขาเปลี่ยนกลางคืนเป็นกลางวัน พูดว่า ‘แสงใกล้มาแล้ว’ ทั้งที่ยังมืด

12Sie wollen aus der Nacht Tag machen und aus dem Tage Nacht.

13ถ้าผมหวังให้เชโอลเป็นบ้าน ถ้าปูที่นอนในความมืด

13Wenn ich gleich lange harre, so ist doch bei den Toten mein Haus, und in der Finsternis ist mein Bett gemacht;

14ถ้าผมบอกความเน่าเปื่อยว่า ‘ท่านเป็นพ่อของผม’ บอกหนอนว่า ‘แม่ของผม’ และ ‘พี่น้องหญิงของผม’

14Die Verwesung heiße ich meinen Vater und die Würmer meine Mutter und meine Schwester:

15แล้วความหวังของผมอยู่ที่ไหน? ใครจะเห็นความหวังของผม?

15was soll ich denn harren? und wer achtet mein Hoffen?

16มันจะลงไปกับผมสู่ประตูเชโอล หรือเราจะลงสู่ฝุ่นด้วยกัน?”

16Hinunter zu den Toten wird es fahren und wird mit mir in dem Staub liegen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.