โยบ 39
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1“เจ้ารู้เวลาที่แพะภูเขาคลอดลูกหรือ? เฝ้าดูเมื่อกวางตัวเมียคลอดหรือ?
1Weißt du die Zeit, wann die Gemsen auf den Felsen gebären? oder hast du gemerkt, wann die Hinden schwanger gehen?
2เจ้านับเดือนที่มันตั้งท้องครบได้หรือ? รู้เวลาที่มันคลอดหรือ?
2Hast du gezählt ihre Monden, wann sie voll werden? oder weißt du die Zeit, wann sie gebären?
3มันก้มตัว คลอดลูก ความเจ็บปวดในการคลอดสิ้นสุดลง
3Sie beugen sich, lassen los ihre Jungen und werden los ihre Wehen.
4ลูกของมันแข็งแรงขึ้น เติบโตในทุ่งโล่ง ออกไปแล้วไม่กลับอีก
4Ihre Jungen werden feist und groß im Freien und gehen aus und kommen nicht wieder zu ihnen.
5“ใครปล่อยลาป่าเป็นอิสระ? ใครแก้เชือกที่ผูกลาวิ่งเร็ว
5Wer hat den Wildesel so frei lassen gehen, wer hat die Bande des Flüchtigen gelöst,
6ซึ่งเราให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้าน ให้แผ่นดินเค็มเป็นที่อยู่?
6dem ich die Einöde zum Hause gegeben habe und die Wüste zur Wohnung?
7มันดูหมิ่นความอึกทึกในเมือง ไม่ได้ยินเสียงตะโกนของคนต้อนลา
7Er verlacht das Getümmel der Stadt; das Pochen des Treibers hört er nicht.
8เทือกเขาเป็นทุ่งหญ้าของมัน มันค้นหาพืชเขียวทุกชนิด
8Er schaut nach den Bergen, da seine Weide ist, und sucht, wo es grün ist.
9“วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือ? จะอยู่ข้างรางอาหารเจ้าหรือ?
9Meinst du das Einhorn werde dir dienen und werde bleiben an deiner Krippe?
10เจ้าจับวัวป่าไว้ในร่องนาด้วยสายรัดได้หรือ? มันจะไถหุบเขาตามเจ้าหรือ?
10Kannst du ihm dein Seil anknüpfen, die Furchen zu machen, daß es hinter dir brache in Tälern?
11เจ้าจะไว้ใจมันเพราะกำลังมากหรือ? จะฝากงานไว้กับมันหรือ?
11Magst du dich auf das Tier verlassen, daß es so stark ist, und wirst es dir lassen arbeiten?
12เจ้าจะวางใจว่ามันนำเมล็ดพืชกลับบ้าน และรวบรวมข้าวในลานนวดให้หรือ?
12Magst du ihm trauen, daß es deinen Samen dir wiederbringe und in deine Scheune sammle?
13“ปีกนกกระจอกเทศกระพืออย่างภูมิใจ แต่เป็นขนและพวงขนแห่งความรักหรือ?
13Der Fittich des Straußes hebt sich fröhlich. Dem frommen Storch gleicht er an Flügeln und Federn.
14มันทิ้งไข่ไว้บนพื้น ให้ไข่อุ่นในฝุ่น
14Doch läßt er seine Eier auf der Erde und läßt sie die heiße Erde ausbrüten.
15ลืมไปว่าเท้าอาจเหยียบแตก สัตว์ป่าอาจย่ำ
15Er vergißt, daß sie möchten zertreten werden und ein wildes Tier sie zerbreche.
16มันโหดร้ายกับลูกเหมือนไม่ใช่ลูกของมัน แม้เหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว
16Er wird so hart gegen seine Jungen, als wären sie nicht sein, achtet's nicht, daß er umsonst arbeitet.
17เพราะพระเจ้าเอาปัญญาไปจากมัน ไม่ได้ให้ความเข้าใจ
17Denn Gott hat ihm die Weisheit genommen und hat ihm keinen Verstand zugeteilt.
18เมื่อมันยกตัวขึ้นสูง มันดูหมิ่นม้าและคนขี่
18Zu der Zeit, da er hoch auffährt, verlacht er beide, Roß und Mann.
19“เจ้าให้กำลังแก่ม้าหรือ? หุ้มคอมันด้วยแผงขนที่สั่นไหวหรือ?
19Kannst du dem Roß Kräfte geben oder seinen Hals zieren mit seiner Mähne?
20เจ้าให้มันกระโดดเหมือนตั๊กแตนหรือ? เสียงพ่นจมูกของมันสง่าน่าเกรงกลัว
20Läßt du es aufspringen wie die Heuschrecken? Schrecklich ist sein prächtiges Schnauben.
21มันตะกุยในหุบเขา ยินดีกับกำลังตน ออกไปหาคนถืออาวุธ
21Es stampft auf den Boden und ist freudig mit Kraft und zieht aus, den Geharnischten entgegen.
22มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดหวั่น ไม่ถอยจากดาบ
22Es spottet der Furcht und erschrickt nicht und flieht vor dem Schwert nicht,
23กระบอกลูกศรสั่นกระทบตัวมัน พร้อมหอกแวววาวและแหลน
23wenngleich über ihm klingt der Köcher und glänzen beide, Spieß und Lanze.
24มันควบตะบึงกลืนพื้นดินด้วยความดุร้ายและโกรธเกรี้ยว ไม่ยืนนิ่งเมื่อได้ยินแตร
24Es zittert und tobt und scharrt in die Erde und läßt sich nicht halten bei der Drommete Hall.
25ทุกครั้งที่แตรดัง มันพ่นจมูกว่า ‘อาฮา!’ ได้กลิ่นการรบแต่ไกล เสียงกึกก้องของแม่ทัพและเสียงโห่ร้อง
25So oft die Drommete klingt, spricht es: Hui! und wittert den Streit von ferne, das Schreien der Fürsten und Jauchzen.
26“เหยี่ยวบินสูงด้วยปัญญาของเจ้าหรือ กางปีกไปทางใต้ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ?
26Fliegt der Habicht durch deinen Verstand und breitet seine Flügel gegen Mittag?
27นกอินทรีบินสูงเพราะเจ้าสั่งหรือ จึงทำรังบนที่สูง?
27Fliegt der Adler auf deinen Befehl so hoch, daß er sein Nest in der Höhe macht?
28มันอยู่และสร้างบ้านบนผา บนยอดผาและที่มั่น
28In den Felsen wohnt er und bleibt auf den Zacken der Felsen und auf Berghöhen.
29จากที่นั่น มันมองหาเหยื่อ ตาเห็นแต่ไกล
29Von dort schaut er nach der Speise, und seine Augen sehen ferne.
30ลูกของมันดูดเลือดด้วย คนถูกฆ่าอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่นั่น”
30Seine Jungen saufen Blut, und wo Erschlagene liegen, da ist er.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.