ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1Weißt du die Zeit, wann die Gemsen auf den Felsen gebären? oder hast du gemerkt, wann die Hinden schwanger gehen?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Hast du gezählt ihre Monden, wann sie voll werden? oder weißt du die Zeit, wann sie gebären?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3Sie beugen sich, lassen los ihre Jungen und werden los ihre Wehen.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4Ihre Jungen werden feist und groß im Freien und gehen aus und kommen nicht wieder zu ihnen.
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5Wer hat den Wildesel so frei lassen gehen, wer hat die Bande des Flüchtigen gelöst,
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6dem ich die Einöde zum Hause gegeben habe und die Wüste zur Wohnung?
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Er verlacht das Getümmel der Stadt; das Pochen des Treibers hört er nicht.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8Er schaut nach den Bergen, da seine Weide ist, und sucht, wo es grün ist.
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9Meinst du das Einhorn werde dir dienen und werde bleiben an deiner Krippe?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Kannst du ihm dein Seil anknüpfen, die Furchen zu machen, daß es hinter dir brache in Tälern?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Magst du dich auf das Tier verlassen, daß es so stark ist, und wirst es dir lassen arbeiten?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Magst du ihm trauen, daß es deinen Samen dir wiederbringe und in deine Scheune sammle?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13Der Fittich des Straußes hebt sich fröhlich. Dem frommen Storch gleicht er an Flügeln und Federn.
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14Doch läßt er seine Eier auf der Erde und läßt sie die heiße Erde ausbrüten.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15Er vergißt, daß sie möchten zertreten werden und ein wildes Tier sie zerbreche.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16Er wird so hart gegen seine Jungen, als wären sie nicht sein, achtet's nicht, daß er umsonst arbeitet.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17Denn Gott hat ihm die Weisheit genommen und hat ihm keinen Verstand zugeteilt.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Zu der Zeit, da er hoch auffährt, verlacht er beide, Roß und Mann.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Kannst du dem Roß Kräfte geben oder seinen Hals zieren mit seiner Mähne?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Läßt du es aufspringen wie die Heuschrecken? Schrecklich ist sein prächtiges Schnauben.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Es stampft auf den Boden und ist freudig mit Kraft und zieht aus, den Geharnischten entgegen.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22Es spottet der Furcht und erschrickt nicht und flieht vor dem Schwert nicht,
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23wenngleich über ihm klingt der Köcher und glänzen beide, Spieß und Lanze.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24Es zittert und tobt und scharrt in die Erde und läßt sich nicht halten bei der Drommete Hall.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25So oft die Drommete klingt, spricht es: Hui! und wittert den Streit von ferne, das Schreien der Fürsten und Jauchzen.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Fliegt der Habicht durch deinen Verstand und breitet seine Flügel gegen Mittag?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Fliegt der Adler auf deinen Befehl so hoch, daß er sein Nest in der Höhe macht?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28In den Felsen wohnt er und bleibt auf den Zacken der Felsen und auf Berghöhen.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29Von dort schaut er nach der Speise, und seine Augen sehen ferne.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30Seine Jungen saufen Blut, und wo Erschlagene liegen, da ist er.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.