ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1산 염소가 새끼 치는 때를 네가 아느냐 ? 암사슴의 새끼 낳을 기한을 네가 알 수 있느냐 ?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2그것이 몇 달만에 만삭되는지 아느냐 ? 그 낳을 때를 아느냐 ?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3그것들은 몸을 구푸리고 새끼를 낳아 그 괴로움을 지내어 버리며
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4그 새끼는 강하여져서 빈 들에서 길리우다가 나가고는 다시 돌아오지 아니하느니라
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5누가 들나귀를 놓아 자유하게 하였느냐 ? 누가 빠른 나귀의 매인 것을 풀었느냐 ?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6내가 들로 그 집을, 짠 땅으로 그 사는 처소를 삼았느니라
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7들나귀는 성읍의 지꺼리는 것을 업신여기니 어거하는 자의 지르는 소리가 그것에게 들리지 아니하며
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8초장이 된 산으로 두루 다니며 여러 가지 푸른 것을 찾느니라
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9들소가 어찌 즐겨 네게 복종하며 네 외양간에 머물겠느냐 ?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10네가 능히 줄로 들소를 매어 이랑을 갈게 하겠느냐 ? 그것이 어찌 골짜기에서 너를 따라 쓰레를 끌겠느냐 ?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11그것의 힘이 많다고 네가 그것을 의지하겠느냐 ? 네 수고하는 일을 그것에게 맡기겠느냐 ?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12그것이 네 곡식을 집으로 실어오며 네 타작 마당에 곡식 모으기를 그것에게 의탁하겠느냐 ?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13타조는 즐거이 그 날개를 친다마는 그 깃과 털이 인자를 베푸느냐 ?
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14그것이 알을 땅에 버려두어 모래에서 더워지게 하고
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15발에 깨어질 것이나 들짐승에게 밟힐 것을 생각지 아니하고
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16그 새끼에게 무정함이 제 새끼가 아닌 것처럼 하며 그 구로한 것이 헛되게 될지라도 괘념치 아니하나니
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17이는 하나님 내가 지혜를 품부하지 아니하고 총명을 주지 아니함이니라
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18그러나 그 몸을 떨쳐 뛰어갈 때에는 말과 그 탄 자를 경히 여기느니라
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19말의 힘을 네가 주었느냐 그 목에 흩날리는 갈기를 네가 입혔느냐 ?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20네가 그것으로 메뚜기처럼 뛰게 하였느냐 ? 그 위엄스러운 콧소리가 두려우니라
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21그것이 골짜기에서 허위고 힘 있음을 기뻐하며 앞으로 나아가서 군사들을 맞되
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22두려움을 비웃고 놀라지 아니하며 칼을 당할지라도 물러나지 아니하니
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23그 위에서는 전동과 빛난 작은 창과 큰 창이 쟁쟁하며
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24땅을 삼킬듯이 맹렬히 성내며 나팔 소리를 들으면 머물러 서지 아니하고
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25나팔 소리 나는대로 소소히 울며 멀리서 싸움 냄새를 맡고 장관의 호령과 떠드는 소리를 듣느니라
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26매가 떠올라서 날개를 펼쳐 남방으로 향하는 것이 어찌 네 지혜로 말미암음이냐 ?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27독수리가 공중에 떠서 높은 곳에 보금자리를 만드는 것이 어찌 네 명령을 의지함이냐 ?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28그것이 낭떠러지에 집을 지으며 뾰족한 바위 끝이나 험준한 데 거하며
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29거기서 움킬만한 것을 살피나니 그 눈이 멀리 봄이며
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30그 새끼들도 피를 빠나니 살륙 당한 자 있는 곳에는 그것도 거기 있느니라
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.