ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1“Do you know the time when the mountain goats give birth? Do you watch when the doe bears fawns?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Can you count the months that they fulfill? Or do you know the time when they give birth?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3They bow themselves. They bear their young. They end their labor pains.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4Their young ones become strong. They grow up in the open field. They go out, and don’t return again.
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5“Who has set the wild donkey free? Or who has loosened the bonds of the swift donkey,
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6whose home I have made the wilderness, and the salt land his dwelling place?
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7He scorns the tumult of the city, neither does he hear the shouting of the driver.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8The range of the mountains is his pasture. He searches after every green thing.
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9“Will the wild ox be content to serve you? Or will he stay by your feeding trough?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Can you hold the wild ox in the furrow with his harness? Or will he till the valleys after you?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Will you trust him, because his strength is great? Or will you leave to him your labor?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Will you confide in him, that he will bring home your seed, and gather the grain of your threshing floor?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13“The wings of the ostrich wave proudly, but are they the feathers and plumage of love?
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14For she leaves her eggs on the earth, warms them in the dust,
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15and forgets that the foot may crush them, or that the wild animal may trample them.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16She deals harshly with her young ones, as if they were not hers. Though her labor is in vain, she is without fear,
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17because God has deprived her of wisdom, neither has he imparted to her understanding.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18When she lifts up herself on high, she scorns the horse and his rider.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19“Have you given the horse might? Have you clothed his neck with a quivering mane?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Have you made him to leap as a locust? The glory of his snorting is awesome.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21He paws in the valley, and rejoices in his strength. He goes out to meet the armed men.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22He mocks at fear, and is not dismayed, neither does he turn back from the sword.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23The quiver rattles against him, the flashing spear and the javelin.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24He eats up the ground with fierceness and rage, neither does he stand still at the sound of the trumpet.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25As often as the trumpet sounds he snorts, ‘Aha!’ He smells the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26“Is it by your wisdom that the hawk soars, and stretches her wings toward the south?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Is it at your command that the eagle mounts up, and makes his nest on high?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28On the cliff he dwells and makes his home, on the point of the cliff and the stronghold.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29From there he spies out the prey. His eyes see it afar off.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30His young ones also suck up blood. Where the slain are, there he is.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.