ایّوب 17

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

World English Bible

1«روح من تلف شده، و روزهایم تمام گردیده، و قبر برای من حاضر است.

1“My spirit is consumed. My days are extinct and the grave is ready for me.

2به درستی که استهزاکنندگان نزد منند، و چشم من در منازعت ایشان دائم می‌ماند.

2Surely there are mockers with me. My eye dwells on their provocation.

3الان گرو بده و به جهت من نزد خود ضامن باش. والا کیست که به من دست دهد؟

3“Now give a pledge. Be collateral for me with yourself. Who is there who will strike hands with me?

4چونکه دل ایشان را از حکمت منع کرده‌ای، بنابراین ایشان را بلند نخواهی ساخت.

4For you have hidden their heart from understanding, therefore you will not exalt them.

5کسی‌که دوستان خود را به تاراج تسلیم کند، چشمان فرزندانش تار خواهد شد.

5He who denounces his friends for plunder, even the eyes of his children will fail.

6مرا نزدامت‌ها مثل ساخته است، و مثل کسی‌که بر رویش آب دهان اندازند شده‌ام.

6“But he has made me a byword of the people. They spit in my face.

7چشم من از غصه کاهیده شده است، و تمامی اعضایم مثل سایه گردیده.

7My eye also is dim by reason of sorrow. All my members are as a shadow.

8راستان به‌سبب این، حیران می‌مانند وصالحان خویشتن را بر ریاکاران برمی انگیزانند.

8Upright men will be astonished at this. The innocent will stir himself up against the godless.

9لیکن مرد عادل به طریق خود متمسک می‌شود، و کسی‌که دست پاک دارد، در قوت ترقی خواهدنمود.

9Yet the righteous will hold to his way. He who has clean hands will grow stronger and stronger.

10«اما همه شما برگشته، الان بیایید و در میان شما حکیمی نخواهم یافت.

10But as for you all, come back. I will not find a wise man among you.

11روزهای من گذشته، و قصدهای من و فکرهای دلم منقطع شده است.

11My days are past. My plans are broken off, as are the thoughts of my heart.

12شب را به روز تبدیل می‌کنند و باوجود تاریکی می‌گویند روشنایی نزدیک است.

12They change the night into day, saying ‘The light is near’ in the presence of darkness.

13وقتی که امید دارم هاویه خانه من می‌باشد، وبستر خود را در تاریکی می‌گسترانم،

13If I look for Sheol as my house, if I have spread my couch in the darkness,

14و به هلاکت می‌گویم تو پدر من هستی و به کرم که تومادر و خواهر من می‌باشی.

14if I have said to corruption, ‘You are my father,’ and to the worm, ‘My mother,’ and ‘My sister,’

15پس امید من کجااست؟ و کیست که امید مرا خواهد دید؟

15where then is my hope? As for my hope, who will see it?

16تابندهای هاویه فرو می‌رود، هنگامی که با هم درخاک نزول (نماییم ).»

16Shall it go down with me to the gates of Sheol, or descend together into the dust?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.