ایّوب 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1«آیا برای انسان بر زمین مجاهده‌ای نیست؟ و روزهای وی مثل روزهای مزدور نی؟
1“Isn’t a man forced to labor on earth? Aren’t his days like the days of a hired hand?
2مثل غلام که برای سایه اشتیاق دارد، و مزدوری که منتظر مزد خویش است،
2As a servant who earnestly desires the shadow, as a hireling who looks for his wages,
3همچنین ماههای بطالت نصیب من شده است، و شبهای مشقت برای من معین گشته.
3so I am made to possess months of misery, wearisome nights are appointed to me.
4چون می‌خوابم می‌گویم: کی برخیزم؟ و شب بگذرد و تا سپیده صبح ازپهلو به پهلو گردیدن خسته می‌شوم.
4When I lie down, I say, ‘When will I arise, and the night be gone?’ I toss and turn until the dawning of the day.
5جسدم ازکرمها و پاره های خاک ملبس است، و پوستم تراکیده و مقروح می‌شود.
5My flesh is clothed with worms and clods of dust. My skin closes up, and breaks out afresh.
6روزهایم از ماکوی جولا تیزروتر است، و بدون امید تمام می‌شود.
6My days are swifter than a weaver’s shuttle, and are spent without hope.
7به یاد آور که زندگی من باد است، و چشمانم دیگر نیکویی را نخواهد دید.
7Oh remember that my life is a breath. My eye will no more see good.
8چشم کسی‌که مرامی بیند دیگر به من نخواهد نگریست، وچشمانت برای من نگاه خواهد کرد و نخواهم بود.
8The eye of him who sees me will see me no more. Your eyes will be on me, but I will not be.
9مثل ابر که پراکنده شده، نابود می‌شود. همچنین کسی‌که به گور فرو می‌رود، برنمی آید.
9As the cloud is consumed and vanishes away, so he who goes down to Sheol will come up no more.
10به خانه خود دیگر نخواهد برگشت، و مکانش باز او را نخواهد شناخت.
10He will return no more to his house, neither will his place know him any more.
11پس من نیز دهان خود را نخواهم بست. از تنگی روح خود سخن می‌رانم، و از تلخی جانم شکایت خواهم کرد.
11“Therefore I will not keep silent. I will speak in the anguish of my spirit. I will complain in the bitterness of my soul.
12آیا من دریا هستم یا نهنگم که بر من کشیکچی قرار می‌دهی؟
12Am I a sea, or a sea monster, that you put a guard over me?
13چون گفتم که تخت خوابم مراتسلی خواهد داد و بسترم شکایت مرا رفع خواهد کرد،
13When I say, ‘My bed will comfort me. My couch will ease my complaint,’
14آنگاه مرا به خوابها ترسان گردانیدی، و به رویاها مرا هراسان ساختی.
14then you scare me with dreams and terrify me through visions,
15به حدی که جانم خفه شدن را اختیار کرد و مرگ رابیشتر از این استخوانهایم.
15so that my soul chooses strangling, death rather than my bones.
16کاهیده می‌شوم ونمی خواهم تا به ابد زنده بمانم. مرا ترک کن زیراروزهایم نفسی است.
16I loathe my life. I don’t want to live forever. Leave me alone, for my days are but a breath.
17«انسان چیست که او را عزت بخشی، و دل خود را با او مشغول سازی؟
17What is man, that you should magnify him, that you should set your mind on him,
18و هر بامداد از اوتفقد نمایی و هرلحظه او را بیازمایی؟
18that you should visit him every morning, and test him every moment?
19تا به کی چشم خود را از من برنمی گردانی؟ مرا واگذار تاآب دهان خود را فرو برم.
19How long will you not look away from me, nor leave me alone until I swallow down my spittle?
20من گناه کردم، اما با تو‌ای پاسبان بنی آدم چه کنم؟ برای چه مرا به جهت خود هدف ساخته‌ای، به حدی که برای خود بار سنگین شده‌ام؟
20If I have sinned, what do I do to you, you watcher of men? Why have you set me as a mark for you, so that I am a burden to myself?
21و چرا گناهم رانمی آمرزی، و خطایم را دور نمی سازی؟ زیرا که الان در خاک خواهم خوابید، و مرا تفحص خواهی کرد و نخواهم بود.»
21Why do you not pardon my disobedience, and take away my iniquity? For now will I lie down in the dust. You will seek me diligently, but I will not be.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.