ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Then Job answered,
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2“Oh that my anguish were weighed, and all my calamity laid in the balances!
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3For now it would be heavier than the sand of the seas, therefore my words have been rash.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4For the arrows of the Almighty are within me. My spirit drinks up their poison. The terrors of God set themselves in array against me.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Does the wild donkey bray when he has grass? Or does the ox low over his fodder?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Can that which has no flavor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7My soul refuses to touch them. They are as loathsome food to me.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8“Oh that I might have my request, that God would grant the thing that I long for,
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9even that it would please God to crush me; that he would let loose his hand, and cut me off!
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Let it still be my consolation, yes, let me exult in pain that doesn’t spare, that I have not denied the words of the Holy One.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11What is my strength, that I should wait? What is my end, that I should be patient?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of bronze?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Isn’t it that I have no help in me, that wisdom is driven away from me?
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14“To him who is ready to faint, kindness should be shown from his friend; even to him who forsakes the fear of the Almighty.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15My brothers have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that pass away;
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16which are black by reason of the ice, in which the snow hides itself.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17In the dry season, they vanish. When it is hot, they are consumed out of their place.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18The caravans that travel beside them turn away. They go up into the waste, and perish.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19The caravans of Tema looked. The companies of Sheba waited for them.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20They were distressed because they were confident. They came there, and were confounded.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21For now you are nothing. You see a terror, and are afraid.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Did I ever say, ‘Give to me’? or, ‘Offer a present for me from your substance’?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23or, ‘Deliver me from the adversary’s hand’? or, ‘Redeem me from the hand of the oppressors’?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24“Teach me, and I will hold my peace. Cause me to understand my error.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25How forcible are words of uprightness! But your reproof, what does it reprove?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Do you intend to reprove words, since the speeches of one who is desperate are as wind?
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Yes, you would even cast lots for the fatherless, and make merchandise of your friend.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Now therefore be pleased to look at me, for surely I will not lie to your face.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Please return. Let there be no injustice. Yes, return again. My cause is righteous.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Is there injustice on my tongue? Can’t my taste discern mischievous things?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.