ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Y RESPONDIÓ Job y dijo:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2¡Oh si pesasen al justo mi queja y mi tormento, y se alzasen igualmente en balanza!
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3Porque pesaría aquél más que la arena del mar: y por tanto mis palabras son cortadas.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4Porque las saetas del Todopoderoso están en mí, cuyo veneno bebe mi espíritu; y terrores de Dios me combaten.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5¿Acaso gime el asno montés junto á la hierba? ¿muge el buey junto á su pasto?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6¿Comeráse lo desabrido sin sal? ¿ó habrá gusto en la clara del huevo?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7Las cosas que mi alma no quería tocar, por los dolores son mi comida.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8¡Quién me diera que viniese mi petición, y que Dios me otorgase lo que espero;
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Y que pluguiera á Dios quebrantarme; que soltara su mano, y me deshiciera!
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Y sería aún mi consuelo, si me asaltase con dolor sin dar más tregua, que yo no he escondido las palabras del Santo.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11¿Cuál es mi fortaleza para esperar aún? ¿y cuál mi fin para dilatar mi vida?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12¿Es mi fortaleza la de las piedras? ¿ó mi carne, es de acero?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13¿No me ayudo cuanto puedo, y el poder me falta del todo?
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14El atribulado es consolado de su compañero: mas hase abandonado el temor del Omnipotente.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15Mis hermanos han mentido cual arroyo: pasáronse como corrientes impetuosas,
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16Que están escondidas por la helada, y encubiertas con nieve;
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17Que al tiempo del calor son deshechas, y en calentándose, desaparecen de su lugar;
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18Apártanse de la senda de su rumbo, van menguando y piérdense.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19Miraron los caminantes de Temán, los caminantes de Saba esperaron en ellas:
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20Mas fueron avergonzados por su esperanza; porque vinieron hasta ellas, y halláronse confusos.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21Ahora ciertamente como ellas sois vosotros: que habéis visto el tormento, y teméis.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22¿Os he dicho yo: Traedme, y pagad por mí de vuestra hacienda;
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23Y libradme de la mano del opresor, y redimidme del poder de los violentos?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Enseñadme, y yo callaré: y hacedme entender en qué he errado.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25¡Cuán fuertes son las palabras de rectitud! Mas ¿qué reprende el que reprende de vosotros?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26¿Pensáis censurar palabras, y los discursos de un desesperado, que son como el viento?
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27También os arrojáis sobre el huérfano, y hacéis hoyo delante de vuestro amigo.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Ahora pues, si queréis, mirad en mí, y ved si miento delante de vosotros.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Tornad ahora, y no haya iniquidad; volved aún á considerar mi justicia en esto.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30¿Hay iniquidad en mi lengua? ¿no puede mi paladar discernir las cosas depravadas?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.