ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Then Job replied:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2“If only my grief could be weighed and placed with my calamity on the scales.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3For then it would outweigh the sand of the seas— no wonder my words have been rash.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4For the arrows of the Almighty have pierced me; my spirit drinks in their poison; the terrors of God are arrayed against me.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Does a wild donkey bray over fresh grass, or an ox low over its fodder?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Is tasteless food eaten without salt, or is there flavor in the white of an egg ?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7My soul refuses to touch them; they are loathsome food to me.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8If only my request were granted and God would fulfill my hope:
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9that God would be willing to crush me, to unleash His hand and cut me off!
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10It still brings me comfort, and joy through unrelenting pain, that I have not denied the words of the Holy One.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11What strength do I have, that I should still hope? What is my future, that I should be patient?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Is my strength like that of stone, or my flesh made of bronze?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Is there any help within me now that success is driven from me?
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14A despairing man should have the kindness of his friend, even if he forsakes the fear of the Almighty.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15But my brothers are as faithless as wadis, as seasonal streams that overflow,
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16darkened because of the ice and the inflow of melting snow,
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17but ceasing in the dry season and vanishing from their channels in the heat.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18Caravans turn aside from their routes; they go into the wasteland and perish.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19The caravans of Tema look for water; the travelers of Sheba hope to find it.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20They are confounded because they had hoped; their arrival brings disappointment.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21For now you are of no help; you see terror, and you are afraid.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Have I ever said, ‘Give me something; offer me a bribe from your wealth;
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23deliver me from the hand of the enemy; redeem me from the grasp of the ruthless’?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Teach me, and I will be silent. Help me understand how I have erred.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25How painful are honest words! But what does your argument prove?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Do you intend to correct my words, and treat as wind my cry of despair?
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27You would even cast lots for an orphan and barter away your friend.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28But now, please look at me. Would I lie to your face?
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Reconsider; do not be unjust. Reconsider, for my righteousness is at stake.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Is there iniquity on my tongue? Can my mouth not discern malice?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.