ایّوب 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس ایوب در جواب گفت:
1Then Job answered:
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
2“Yes, I know that it is so, but how can a mortal be righteous before God?
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
3If one wished to contend with God, he could not answer Him one time out of a thousand.
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
4God is wise in heart and mighty in strength. Who has resisted Him and prospered?
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
5He moves mountains without their knowledge and overturns them in His anger.
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
6He shakes the earth from its place, so that its foundations tremble.
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
7He commands the sun not to shine; He seals off the stars.
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
8He alone stretches out the heavens and treads on the waves of the sea.
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
9He is the Maker of the Bear and Orion, of the Pleiades and the constellations of the south.
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
10He does great things beyond searching out, and wonders without number.
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
11Were He to pass by me, I would not see Him; were He to move, I would not recognize Him.
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
12If He takes away, who can stop Him? Who dares to ask Him, ‘What are You doing?’
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
13God does not restrain His anger; the helpers of Rahab cower beneath Him.
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
14How then can I answer Him or choose my arguments against Him?
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
15For even if I were right, I could not answer. I could only beg my Judge for mercy.
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
16If I summoned Him and He answered me, I do not believe He would listen to my voice.
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
17For He would crush me with a tempest and multiply my wounds without cause.
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
18He does not let me catch my breath, but overwhelms me with bitterness.
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
19If it is a matter of strength, He is indeed mighty! If it is a matter of justice, who can summon Him ?
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
20Even if I were righteous, my mouth would condemn me; if I were blameless, it would declare me guilty.
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
21Though I am blameless, I have no concern for myself; I despise my own life.
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
22It is all the same, and so I say, ‘He destroys both the blameless and the wicked.’
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
23When the scourge brings sudden death, He mocks the despair of the innocent.
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
24The earth is given into the hand of the wicked; He blindfolds its judges. If it is not He, then who is it?
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
25My days are swifter than a runner; they flee without seeing good.
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
26They sweep by like boats of papyrus, like an eagle swooping down on its prey.
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
27If I were to say, ‘I will forget my complaint and change my expression and smile,’
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
28I would still dread all my sufferings; I know that You will not acquit me.
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
29Since I am already found guilty, why should I labor in vain?
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
30If I should wash myself with snow and cleanse my hands with lye,
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
31then You would plunge me into the pit, and even my own clothes would despise me.
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
32For He is not a man like me, that I can answer Him, that we can take each other to court.
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
33Nor is there a mediator between us, to lay his hand upon us both.
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
34Let Him remove His rod from me, so that His terror will no longer frighten me.
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
35Then I would speak without fear of Him. But as it is, I am on my own.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.