ایّوب 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
1“Man, who is born of woman, is short of days and full of trouble.
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
2Like a flower, he comes forth, then withers away; like a fleeting shadow, he does not endure.
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
3Do You open Your eyes to one like this? Will You bring him into judgment before You?
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
4Who can bring out clean from unclean? No one!
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
5Since his days are determined and the number of his months is with You, and since You have set limits that he cannot exceed,
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
6look away from him and let him rest, so he can enjoy his day as a hired hand.
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
7For there is hope for a tree: If it is cut down, it will sprout again, and its tender shoots will not fail.
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
8If its roots grow old in the ground and its stump dies in the soil,
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
9at the scent of water it will bud and put forth twigs like a sapling.
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
10But a man dies and is laid low; he breathes his last, and where is he?
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
11As water disappears from the sea and a river becomes parched and dry,
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
12so a man lies down and does not rise. Until the heavens are no more, he will not be awakened or roused from sleep.
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
13If only You would hide me in Sheol and conceal me until Your anger has passed! If only You would appoint a time for me and then remember me!
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
14When a man dies, will he live again? All the days of my hard service I will wait, until my renewal comes.
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
15You will call, and I will answer; You will desire the work of Your hands.
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
16For then You would count my steps, but would not keep track of my sin.
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
17My transgression would be sealed in a bag, and You would cover over my iniquity.
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
18But as a mountain erodes and crumbles and a rock is dislodged from its place,
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
19as water wears away the stones and torrents wash away the soil, so You destroy a man’s hope.
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
20You forever overpower him, and he passes on; You change his countenance and send him away.
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
21If his sons receive honor, he does not know it; if they are brought low, he is unaware.
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
22He feels only the pain of his own body and mourns only for himself.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.