ایّوب 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
1人为妇人所生， 日子短少，多有患难；
2مثل گل می‌روید و بریده می‌شود. و مثل سایه می‌گریزد و نمی ماند.
2出来如花，又被割下， 飞去如影，不能存留。
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را می‌گشایی و مرا با خود به محاکمه می‌آوری؟
3这样的人你岂睁眼看他吗？ 又叫我来受审吗？
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
4谁能使洁净之物出于污秽之中呢？ 无论谁也不能！
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشته‌ای که از آن تجاوز نتواند نمود.
5人的日子既然限定， 他的月数在你那里， 你也派定他的界限，使他不能越过，
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
6便求你转眼不看他，使他得歇息， 直等他像雇工人完毕他的日子。
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
7树若被砍下， 还可指望发芽， 嫩枝生长不息；
8اگر‌چه ریشه‌اش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
8其根虽然衰老在地里， 干也死在土中，
9لیکن از بوی آب، رمونه می‌کند و مثل نهال نو، شاخه‌ها می‌آورد.
9及至得了水气，还要发芽， 又长枝条，像新栽的树一样。
10اما مرد می‌میرد و فاسد می‌شود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
10但人死亡而消灭； 他气绝，竟在何处呢？
11چنانکه آبها از دریازایل می‌شود، و نهرها ضایع و خشک می‌گردد.
11海中的水绝尽， 江河消散干涸。
12همچنین انسان می‌خوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
12人也是如此，躺下不再起来， 等到天没有了，仍不得复醒， 也不得从睡中唤醒。
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
13惟愿你把我藏在阴间， 存于隐密处，等你的忿怒过去； 愿你为我定了日期，记念我。
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
14人若死了岂能 再 活呢？ 我只要在我一切争战的日子， 等我被释放的时候来到。
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
15你呼叫，我便回答； 你手所做的，你必羡慕。
16اما الان قدمهای مرا می‌شماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
16但如今你数点我的脚步， 岂不窥察我的罪过吗？
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساخته‌ای.
17我的过犯被你封在囊中， 也缝严了我的罪孽。
18به درستی کوهی که می‌افتد فانی می‌شود وصخره از مکانش منتقل می‌گردد.
18山崩变为无有； 磐石挪开原处。
19آب سنگهارا می‌ساید، و سیلهایش خاک زمین را می‌برد. همچنین امید انسان را تلف می‌کنی،
19水流消磨石头， 所流溢的洗去地上的尘土； 你也照样灭绝人的指望。
20بر او تا به ابد غلبه می‌کنی، پس می‌رود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها می‌کنی.
20你攻击人常常得胜，使他去世； 你改变他的容貌，叫他往而不回。
21پسرانش به عزت می‌رسند و او نمی داند. یا به ذلت می‌افتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
21他儿子得尊荣，他也不知道， 降为卑，他也不觉得。
22برای خودش فقط جسد اواز درد بی‌تاب می‌شود. و برای خودش جان اوماتم می‌گیرد.»
22但知身上疼痛， 心中悲哀。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.