ایّوب 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1قلیل الایام و پر از زحمات است.
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
2مثل گل میروید و بریده میشود. و مثل سایه میگریزد و نمی ماند.
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
3و آیا بر چنین شخص چشمان خود را میگشایی و مرا با خود به محاکمه میآوری؟
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
4کیست که چیز طاهر را ازچیز نجس بیرون آورد؟ هیچکس نیست.
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
5چونکه روزهایش مقدر است و شماره ماههایش نزد توست و حدی از برایش گذاشتهای که از آن تجاوز نتواند نمود.
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
6از او رو بگردان تاآرام گیرد. و مثل مزدور روزهای خود را به انجام رساند.
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
7«زیرا برای درخت امیدی است که اگر بریده شود باز خواهد رویید، و رمونهایش نابودنخواهد شد.
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
8اگرچه ریشهاش در زمین کهنه شود، و تنه آن در خاک بمیرد.
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
9لیکن از بوی آب، رمونه میکند و مثل نهال نو، شاخهها میآورد.
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
10اما مرد میمیرد و فاسد میشود و آدمی چون جان را سپارد کجا است؟
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
11چنانکه آبها از دریازایل میشود، و نهرها ضایع و خشک میگردد.
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
12همچنین انسان میخوابد و برنمی خیزد، تانیست شدن آسمانها بیدار نخواهند شد و ازخواب خود برانگیخته نخواهند گردید.
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
13کاش که مرا در هاویه پنهان کنی؛ و تا غضبت فرو نشیند، مرا مستور سازی؛ و برایم زمانی تعیین نمایی تا مرا به یاد آوری.
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
14اگر مرد بمیرد باردیگر زنده شود؛ در تمامی روزهای مجاهده خودانتظار خواهم کشید، تا وقت تبدیل من برسد.
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
15تو ندا خواهی کرد و من جواب خواهم داد، و به صنعت دست خود مشتاق خواهی شد.
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
16اما الان قدمهای مرا میشماری و آیا برگناه من پاسبانی نمی کنی؟
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
17معصیت من در کیسه مختوم است. و خطای مرا مسدود ساختهای.
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
18به درستی کوهی که میافتد فانی میشود وصخره از مکانش منتقل میگردد.
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
19آب سنگهارا میساید، و سیلهایش خاک زمین را میبرد. همچنین امید انسان را تلف میکنی،
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
20بر او تا به ابد غلبه میکنی، پس میرود. روی او را تغییرمی دهی و او را رها میکنی.
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
21پسرانش به عزت میرسند و او نمی داند. یا به ذلت میافتند و ایشان را به نظر نمی آورد.
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
22برای خودش فقط جسد اواز درد بیتاب میشود. و برای خودش جان اوماتم میگیرد.»
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.